آرمان شرق- با «چیدمان دیپلماتیکِ میز» همان حرف جورج بوش را زدند: «یا با ما یا بر ما». اگر موضوع را در این چارچوب ببینیم، «سفر کاری» رئیسجمهور ایران (و نه سفر رسمی) توجیه دیگری مییابد. این سفر انگیزه مهمی در پیش داشت و البته با توجه به پیشینه رفتارهای سرد دیپلماتیک پوتین با مقامات ایرانی به «ریسک» آن میارزید.
آرمان شرق-عملگرایی معطوف به مصالحه زمانی شکل میگیرد که اطمینانخاطر متقابل برای همه بازیگران به وجود آید. بدون اطمینانخاطر، هیچگونه توافقی نمیتواند از موازنه برخوردار باشد و توافق بدون موازنه، سرنوشتی جز خروج کارگزاران آینده سیاست خارجی آمریکا از این توافق نخواهد داشت.
آرمان شرق- نخستین دولت کمونیست که تحت رهبری استالین به اوج خود رسید، از درون دچار فروپاشی شد. امروز، دستاوردهای اتحاد جماهیر شوروی، به ویژه پیروزیاش در برابر نازیها توسط رئیسجمهور پوتین و سایر رهبران روسیه مورد ستایش قرار میگیرد، اما آنها هیچگونه تمایلی برای بازگشتن به دوران شوروی را ندارند چرا که ضعفهای ذاتی آن سیستم کاملا مشهود هستند.
آرمان شرق- تفارق جملههایی هستند که نمیتوانند در چارچوب سبکی خاص، صدای خود را به گوش برسانند. جملههایی از این دست، جملههایی هستند که میتوان عنوان «قربانی» را به آنها اطلاق کرد. براساس این دیدگاه، قربانی کسی است که آن دسته از قواعد موجدِ سبک موجب خاموشیاش میشوند. قربانی نمیتواند علایق خود را توصیف کند، چراکه چنین علایقی در محدودهی آن سبک خاص بهرسمیت شناخته نمیشوند. پس، تفارق را میتوان موردی توصیف کرد که در آن کسی «از یک آسیب و نیز فقدان ابزار اثبات آن آسیب» رنج میبرد»
آرمان شرق- ما افتادیم در مسیر رقابت صوری با جهان و دانشگاههایمان را به جای بستری برای شکلگیری «علم زنده»، به کارخانه تولید علم مرده (مقاله) تبدیل کردیم؛ چون میخواستیم فخر بفروشیم که ما در تولید علم جزء کشورهای رده بالای جهان هستیم. یعنی همان کلکی که در انرژی اتمی به خودمان زدیم و نقشههای جعلی و تجهیزات آلوده را از جاسوسان اتمی غربی خریدیم و بعد خودمان را گرفتار پیامدهای آن کردیم و هنوز هم درگیریم، در حوزه علم هم همان کلکها را به خودمان زدیم.
بابا آب داد، چرا عقل نداد؟
آرمان شرق- تحریمهای آمریکا «نهادینه» شده یا در حال نهادینهشدن است؛ هم در سطح نهادهای تقنینی در آمریکا و هم در سطح بینالمللی از طریق تصلب شبکه بانکی، تجاری و دیپلماتیک. تأکید میکنم که این تحریمها به سطح نهادینهشدگی در سطح بینالمللی رسیده است؛ یعنی نهتنها شبکه بانکی و تجاری بلکه شبکه دیپلماتیک را نیز شامل شده است. بنابراین دستیابی به نتیجه باثبات و پایدار از این مذاکرات از حیث غلبه بر این نهادینهشدگی دشوار است
آرمان شرق- لفاظیهای ملی گرایانه در ظاهر کم هزینه هستند، اما جایی که لفاظیها به سیاست تبدیل شده اند باعث افزایش هزینهها شده اند. این هزینه توسط فقیرترین افراد جهان احساس میشوند و بیشترین آسیب را به طبقات کارگر در کشورهای ثروتمند وارد میسازند. راه حل رفع این مشکل همکاری بیشتر جهانی در عرصه بهداشت عمومی، تجارت و حوزههای دیگر است. اما آیا هیچ رهبر ملیای جرات بیان این حقیقت را دارد؟
آرمان شرق-درطول چهل سال گذشته، هیچ دولتی نتوانسته مانع خروج مغزها و سرمایههای کشور شود و از توان و ظرفیت صدها میلیارد دلاری ایرانیان مقیم خارج ازکشور استفاده کند. اکنون که ارکان اصلی تصمیمگیری کشور هماهنگ هستند، فرصتی است برای تصمیمات مهم حاکمیتی و اجرای آنها با اجماع ملی. این فرصت نباید از دست برود.
آرمان شرق- در جامعۀ امروز ما، عدهای سیاست را مترادف دگرسازی و حذف و طرد فرض کرده، و از این رو، لحظهای دست از حذف ندارند تا کامشان برآید. منطق حاکم بر منش حذفی این بازیپیشگان سیاسی، عمدتاً نوعی منطق اقتصاد لیبیدویی است، منطقی که به آنان میگوید: لذتی که در «حذف مدام» هست در «حذف رادیکال» نیست. به بیان دیگر، در نزد آنان، خودِ «حذف» موضوعیت دائمی یافته، هدف و مقصد شده، و تولید لذتِ اضافه یا ژوئیسانس (کیف) میکند. اگرچه، ممکن است این مردمان حذفپیشه ندانند که تحقق میل عبارت از «برآوردهشدن» و «ارضای کامل» آن نیست، بلکه بیشتر با بازتولید خودِ میل انطباق دارد،
آرمان شرق- راه حل این معضل ؛تصمیم مدبرانه ، قانونی ، شفاف و همه جانبه در سطح عالی کشور است تا مدیران قابل و نخبه در صورت توانایی و عملکرد لازم از حقوق و اختیارات مناسب برخوردارشوند با این همه باید پذیرفت که «مدیریت »حاصل علم، تجربه و هنر است که آسان به چنگ نمی اید ؛ ولی اگر شخصی توانست شایستگی خود را به اثبات رساند حتی حقوق نجومی هم جبران توانایی هایش را نمی کند
