نطقی که رئیس جمهور پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد ایراد کرد، نمایشی «صادقانه» از «مظلومیت» توام با «عزت و اقتدار» ملت ایران در میانه جنگی بود که از ۱۶ ماه قبل آغاز شده و کماکان در اشکال مختلف تداوم دارد.

می دانیم که در سالهای اخیر، با توجه به نطق های جنجالی ترامپ و نتانیاهو، این تریبون بیش از پیش جنبه نمایشی پیدا کرده و رئیس جمهور ایران نیز با توجه به قرار گرفتن نوبت سخنرانی اش پس از رئیس جمهور آمریکا و پیش از نخست وزیر رژیم اشغالگر قدس وظیفه ای خطیر دارد. با لحاظ این نکته، نطق امروز پزشکیان نطقی بلیغ و اثرگذار بود. اما چرا؟
اولا؛ وی با استفاده از تصاویر رهبر شهید و جنایات میناب و لامرد و استفاده از جملات مختصر و رسا، توانست به شکل ملموس  جنایات متجاوزین علیه ملت ایران و ظلم موجود در نظام بین الملل را بیان کند. او از بیان جملات انتزاعی و کلی که معمولا خسته کننده و بی اثر است، دوری کرد.
ثانیا؛ صداقت و بی تکلف سخن گفتن او، بر روی مخاطبانی که دیروز در همین ساعات سخنرانی پر تکبر و خودشیفتگی ترامپ را شنیدند اثری مثبت دارد: یکی مظلوم و متین و دیگر ظالم و وقیح!

ثالثا؛ روشن بودن سخنان وی، سرعت و کیفیت انتقال پیام او در رسانه های جهانی را راحت کرد. پزشکیان، هم با زبانی سلیس از مظلومیت مردمش سخن گفت و هم با اعتماد به نفسی بالا پالس پذیرش مذاکره و عدم قبول قلدری را ارسال کرد.

در مجموع می توان گفت علی رغم مخالفت برخی محافل و افراد در فضای داخل کشور با سفر رئیس جمهور به نیویورک، او از این فرصت به خوبی استفاده کرد؛ چون پیام خود را با موفقیت به تمام مخاطبان ارسال کرد./جماران