آرمان شرق-گروه جامعه: فتوحات چشمگیر کوروش او را وادار به ایجاد دولتی مناسب یک امپراتوری کرد. کوروش شبکه‌ای از مدیریت دولتی و جمع‌آوری مالیات ایجاد کرد و در عین حال بهترین ژنرال‌های نظامی را از میان ماد‌ها به خدمت گرفت.
آرمان شرق-گروه جامعه: بررسی داده‌های مرکز آمار ایران نشان می‌دهد که آمار ازدواج در سال ۱۴۰۱ نسبت به سال ۱۳۹۵ بیش از ۲۵ درصد کاهش و آمار طلاق نیز بیش از ۱۲ درصد افزایش داشت.
آرمان شرق-گروه جامعه: رئیس سازمان سینمایی در برنامه تلویزیونی از بهرام بیضایی دعوت کرد تا فیلم جدیدش را در ایران بسازد
آرمان شرق-گروه جامعه: بهروز وثوقی، بازیگر سرشناس سینمای ایران هیچ ممنوعیتی برای بازگشت به کشور ندارد.
آرمان شرق-گروه جامعه: سال ۱۴۰۳ سال اژد‌ها است و ساعت ۶ و ۳۶ دقیقه و ۲۶ ثانیه روز چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳ سال تحویل می‌شود.
آرمان شرق-گروه جامعه: قطعه «خوش بحالت تکه سنگ» عباس قادری روی آنتن صداوسیما و در شبکه نسیم اجرا شد.
آرمان شرق-گروه جامعه: رئیس هیئت مدیره سندیکا صاحبان صنایع داروسازی، درباره چالش‌های اقتصاد دارو در سال ۱۴۰۳ به «انتخاب» گفت:ما در حوزه دارو بزرگترین چالش اقتصادی‌مان چالش نقدینگی است. طلب شرکت‌های دارویی از مراکز دولتی به شدت بالا رفته است و بودجه‌هایی که برای طرح دارویار در سال ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ درنظر گرفته شده نیاز به ترمیم دارد و اصلاً کافی نیست.
آرمان شرق-گروه جامعه: کار جنون خوجه به آنجا کشید که دستور داد هر خانواده‌ای برای خودش یک سنگر بتونی چهارنفره بسازد. مجموعا حدود یک میلیون سنگر بتونی با هزینه گزاف در سراسر خاک کشور ساخته شد، آن هم در کشوری که کل جمعیتش چهار تا پنج میلیون نفر بیشتر نبود. آلبانی عملا دور خودش دیواری کشیده بود و هیچ ارتباطی با جهان خارج نداشت.
آرمان شرق-گروه جامعه:پ نوروز ، محمل دیدار است. تازه کردن دیدارها ، پایان دوری ها ، فراموش کردن کدورت ها ، شستن زنگار دل و خانه تکانی روح و جان برای بخشیدن ، گذشتن و به یار و یاران پیوستن و به خوبی ها دلبستن. پس نوروز ، هنگامه فرخنده ای است که باید آمدنش را پاس داشت و به پاس آن ، شنید، نو دید ، نو شد و چشم ها را شست تا جور دیگری دید، آن هم زمانی که با رمضان ماه بخشش، ماه خدا متقارن شده است.
آرمان شرق-گروه جامعه: تمایز میان امر باستان و شهر باستانی و امر مدرن و شهرش، را شاید بتوان مهم‌ترین و کلید اصلی اندیشه‌ای دانست که در کتاب کنونی به خوانندگان عرضه شده است. وقتی نویسنده در تقارن با «حق به شهر» که مطالبه‌ای مدنی در برابر انحصار ِ قدرت سیاسی بر فضا/ زمان ِ مادی است، «حق به اندیشیدن» را باز هم در همان تقارن ولی این بار در برابر انحصار ِ قدرت سیاسی بر فضا/زمان ِ ذهنی مطرح می‌کند. و البته نباید از نظر دور داشت که طرح این اندیشه، خود، در فرایند کُنش ذهنی انجام می‌گیرد و نه در ارائه طرح‌واره‌ای برای نظریه‌ای در ستایش«حق به اندیشیدن» بر الگوی لوفبوری «حق به شهر».
