صحنه سیاست، عرصه غلبه عقلانیت بر هیجانات و هدف  آن تحقق منافع بوده است. در میدان سیاست، حرف مرد یکی نیست. در این عرصه گذشته‌ تاریخی راهنمای ذهنی فردایی بهتر از دیروز و امروز است. محاسبات آن پیچیده، چند وجهی، دقیق و حاصل خرد و کیاست قائل به پیروزی مبتنی بر ماندگاری در صحنه است، لذا شطرنج سیاست برد و باخت آنی ندارد.

ملت‌ها و نظام‌های سیاسی اگر از تاریخ به‌جای پل، اهرم انتقام بسازند، جنگ‌ها دائمی و پایان‌ناپذیر خواهد بود. آلمان، ژاپن، ویتنام و…. در تاریخ نمانده و با تغییر نگاه برای ملت و کشور به روایتی تن دادند که نه جنگ، بلکه زندگی و توسعه را برای آنان به ارمغان آورده است.

در جنگ‌ها، هرکس می‌تواند روایت خویش را داشته باشد، اما در صلح روایت‌ها اگر یکی یا نزدیک به هم نباشد، نه تنها صلح ممکن نخواهد شد بلکه بسترساز جنگ دیگری خواهد شد.

تفاهم‌نامه میان ایران و آمریکا امروز درگیر تناقض روایت‌ها و تفاسیر است.  بدون رفع این تنقاضات و نزدیک شدن به روایت مشترک یا نزدیک به هم، رسیدن به صلح در بحران میان ایران و آمریکا اگر ممکن هم باشد، پایدار نخواهد بود.

روایت دوگانه از ترتیبات امنیتی حاکم بر تنگه هرمز مهمترین عامل شکست یا نقض آتش‌بسی شده است که اگر مدیریت نشود، می‌تواند عامل شعله‌ور شدن جنگی شود که دو جنگ گذشته، در قیاس با آن بازی جنگ تلقی شود.

در ایران اگر تندروها ابزار مانور و امتیازگیری باشند، قابل قبول خواهند بود، ولی اگر نقش آنها تعیین‌کننده مسیر باشد، باید بیش از صلح به جنگ سلام داد.

آنانی که مراسم با شکوه تشییع رهبر شهید را ابزاری برای قدرت‌نمایی تلقی می‌کنند، شناختی از معادلات قدرت و ساز و کارهای آن ندارند

عقلانیت راهبردی ایجاب می‌کند از شکل‌گیری این روند جلوگیری شود، در غیر این‌صورت با یک دندگی و لجبازی و ایستادن در موضعی که رسیدن بدان دور است، بیش از انتظار پیروزی، باید انتظار شکست داشت‌.‌

هنوز دیپلماسی توان تبدیل بحران از تهدید به فرصت را دارد. به دیپلماسی، دیپلمات‌ها و عراقچی و… که پل دیپلماسی و میدان بوده و هستند فرصت دهیم و بگذاریم این کشتی را به ساحل صلح برسانند‌./دیپلماسی ایرانی