جهان عادلانه نیست. بسیاری از آدم‌ها از ما پول‌دارتر، زیباتر و خوشبخت‌ترند. ما هر قدر هم که زحمت بکشیم نمی‌توانیم به حداقلی‌ترین داشته‌های آن‌ها نزدیک شویم؛ پس در مواجه با این موضوع باید چه کنیم؟ کتاب نظریه «ولش کن» نوشته‌ی مل رابینز به این پرسش در دو کلمه پاسخ داده است: ولش کن. کتاب حاضر به ما نشان می‌دهد که این روش تا چه اندازه آدم را به آرامش می‌رساند و از نشخوارهای فکری و اشتباهات مختلف نجات می‌دهد.

نظریه «ولش کن»: بینشی که زندگی را دگرگون می‌کند

یکی از دوستانتان از شما رنجیده و جواب پیام‌هایتان را نمی‌دهد؟ ممکن است امروز رئیستان توبیختان کند؟ دریاچه‌ی ارومیه کاملاً خشک شده؟ کسی که دوستش دارید، کس دیگری را دوست دارد و شما برایش یک دوست معمولی هستید؟ خب؟ حالا می‌خواهید با این‌همه مصیبت و ناکامی چه کنید؟ اصلاً چه‌کار می‌توانید بکنید؟ هیچ‌کدام از این وقایع با تصمیم شما به وجود نیامده‌اند که با تدبیر شما حل شوند! تنها کاری که در برابر این میزان از مشکل و مصیبت از دستتان برمی‌آید، گریه کردن است. البته یک راه دیگر هم وجود دارد؛ راهی که حرف زدن درباره‌اش ساده است، اما برای عملی کردنش نیاز دارید که سیصد و چند صفحه راهکار و توصیه بخوانید و تمام سعی خود را به کار گیرید تا این روش‌های پیشنهادی ارائه شده را اجرا کنید؛ مل رابینز (Mel Robbins) این روش تضمینی را به نام «ولش کن» نام‌گذاری کرده و راه‌های تحقق آن را در کتاب نظریه «ولش کن» (The Let Them Theory) ارائه می‌کند. کاری که در این روش باید انجام دهید چندان پیچیده نیست؛ صرفاً باید بتوانید فکر کردن به مشکلی را که حل و برطرف کردنش در توان و اختیار شما نیست، متوقف کنید.

ناراحت شد؟ ولش کن

تصور و قضاوت آدم‌ها درباره‌ی ما چیزی نیست که بتوانیم آن را کنترل کنیم. ما نمی‌توانیم شبانه‌روز خود را سانسور کنیم و دروغ بگوییم تا مبادا کسی از ما نرنجد. نشخواری فکری درباره‌ی اینکه «چه کسی درباره‌ام چه فکری می‌کند؟» بسیار آسیب‌زاست و متأسفانه به هیچ دردی هم نمی‌خورد. مل رابینز در کتاب نظریه «ولش کن» کوشیده است تا ما را با شیوه‌ی «اهمیت ندادن» به دغدغه‌های بی‌اهمیتی مثل «مبادا از من ناراحت باشد؟» آشنا کند. البته وقعی ننهادن به تصور و قضاوت‌های دیگران بسیار راحت‌تر نادیده گرفتن رفتار آن‌هاست. کسی که با حرف‌ها و رفتار خود آدم را آزار می‌دهد، می‌تواند تمام لحظاتتان را خراب کند و همه چیز را به هم بریزد؛ اما در این موقعیت یک معجزه‌ی دو کلمه‌ای از راه می‌رسد و شما را نجات می‌دهد: ولش کن.

قهر می‌کند؟ ولش کن

یکی از عادت‌های افراد بزرگسال این است که وقتی از فردی ناراحت می‌شوند او را نادیده می‌گیرند، از رویارویی با او اجتناب می‌کنند و مثلاً می‌خواهند با سکوت و قهر کردن، ناراحتی خود را نشان داده و چیزی را که می‌خواهند به دست آورند! چنین فردی توقع دارد شما تمام زندگی خود را رها کنید و هر کاری که او می‌گوید انجام دهید تا با شما آشتی کند؛ اما برخورد مناسب در این موقعیت قطعاً تلاش برای آشتی کردن نیست. کتاب روان‌شناسی نظریه «ولش کن» عمل کردن به همین دو کلمه‌ی راهگشا را راه‌حل درست می‌داند و شیوه‌ی اجرای آن با کم‌ترین آسیب ممکن به روح و روانتان را شرح می‌دهد. به طور کلی کتاب نظریه «ولش کن» طرف‌دار برخورد صریح و قاطعانه با چالش‌های بی‌اهمیت است و به خوانندگان خود نیز پیشنهاد می‌کند به شکلی رادیکال و با نهایت سرعت، هنگام مواجهه با موضوعاتی که جز «رها کردن» آن‌ها کار دیگری از دستتان ساخته نیست، از خیر حل کردن آن معضل بگذرید و رهایش کنید.

خانواده از زمان تولدت دربارۀ تو نظر داشته‌اند. آن‌ها بیشتر از هرکسی تو را می‌شناسند. احساس می‌کنند که حق دارند دربارۀ تو نظر بدهند، چون فکر می‌کنند که بهتر از هرکسی می‌دانند چه چیزی به نفع توست. (که معمولاً همان چیزی است که به نفع خودشان هم است).

علاوه بر این، هرکسی در خانواده انتظاراتی از تو و دیگر اعضا و نحوۀ عملکرد اعضا دارد. این روابط خانوادگی عمیق‌تر از سایر روابط‌اند، چون سال‌هاست که یکدیگر را می‌شناسید و این روابط، یک سیستم به‌هم‌پیوسته را تشکیل می‌دهند. به همین دلیل است که خانواده معمولاً واکنش شدیدتری به هر تغییری که ایجاد می‌کنی نشان می‌دهند؛ چون تو بخشی از این سیستم خانوادگی هستی. هر تغییری که ایجاد کنی، موج‌های مثبت یا منفی در کل سیستم ایجاد خواهد کرد.

دانستن این موضوع که افراد به تغییرات تو واکنش نشان خواهند داد، چون بخشی از یک شبکه‌روابط درهم‌تنیده هستی که نسل‌ها ادامه داشته است، می‌تواند به تو کمک کند تا بهتر این وضعیت را مدیریت کنی.

نمی‌گویم که این انتظارات یا این سیستم درست است. فقط می‌گویم که این واقعیت است. و من دریافته‌ام که درک زمینۀ گسترده‌تر هر موقعیتی به من کمک می‌کند تا کنترل بیشتری بر نحوۀ حضورم در خانواده داشته باشم.

مثلاً، اگر تصمیم بگیری از همسرت جدا شوی، سنت‌های خانوادگی را دیگر دنبال کنی، با کسی خارج از دینت ازدواج کنی، مسیر شغلی متفاوتی را انتخاب کنی، یا باورهای سیاسی متفاوتی داشته باشی، این تصمیم‌ها موجی از شوک را در کل سیستم خانوادگی ایجاد خواهد کرد؛ چون انتظارات و باورهای همه را دربارۀ اینکه تو چه کسی هستی و چگونه باید زندگی کنی، به هم می‌ریزد.

جوایز و افتخارات نظریه «ولش کن»

• از پرفروش ترین آثار نیویورک‌تایمز
• از کتاب‌های پرفروش سایت Adobe
• از پرفروش‌ترین‌های سایت آمازون
• از کتاب‌های پرفروش ساندی‌تایمز

نکوداشت‌های کتاب نظریه «ولش کن»

• این کتاب به کودکان نیازمند، افراد بی‌ثبات، مدیران بد و… کمک می‌کند تا با دو کلمه‌ی جادویی «ولش کن» تمام مشکلاتشان را حل کنند. (روزنامه دیلی میل)
• مل رابینز به شما می‌آموزد چطور از هدر رفتن انرژی خود برای چیزهایی که قابل کنترل کردن نیستند جلوگیری کنید، تمرکز خود را به پدیده‌هایی معطوف کنید که شما را به اهداف زندگیتان می‌رسانند و باعث شادی می‌شوند. (مجله HELLO)
• نویسنده‌ی کتاب نظریه «ولش کن» توانسته پانزده میلیون نفر را دگرگون کند. (ITV’s This Morning)
• بیش از حد به نظرات و قضاوت‌های احتمالی دیگران فکر می‌کنید و به تصورشان نسبت به خودتان اهمیت می‌دهید.
• برایتان ناممکن است که از یک واقعه عبور کنید و در درون مشغولیت‌ها و معضلات غرق می‌شوید.
• می‌خواهید توان و قدرتی پیدا کنید تا به وقایعی که کنترلشان دست شما نیست، اهمیت ندهید.