ارزیابی مسئولیت اجتماعی ایام جنگ در دوره بخش ویژه دوره ششم “جشنواره روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی”

ارزیابی مسئولیت اجتماعی ایام جنگ در دوره بخش ویژه دوره ششم “جشنواره روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی”

با تصمیم شورای سیاست گذاری “جشنواره روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی” ، بخش ویژه خود را به بررسی و ارزیابی فعالیت های مسئولیت اجتماعی در دوره جنگ ( اعم از ۱۲ روزه و جنگ رمضان ) اختصاص داد.

بر این اساس ، مقرر شد علاوه بر برنامه های عادی جشنواره ، در بخش ویژه نیز به طور خاص فعالیت های انجام گرفته سازمان ها و شرکت ها معطوف به مسئولیت اجتماعی بررسی شده و در آیین پایانی “جشنواره روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی” از شش سازمان یا شرکت به طور ویژه تجلیل شود.

دستورالعمل و شاخص های بخش ویژه به شرح زیر خواهد بود:

دستورالعمل بخش ویژه ؛ شاخص های مسئولیت اجتماعی در دوره جنگ

با توجه به تحولات چند ماه گذشته کشور، جشنواره امسال شاخص های دریافت آثار شرکت ها را متناسب سازی کرده و محورهای جدیدی را برای بررسی و سنجش آثار در نظر گرفته است.

محور اول: تداوم ارتباطی و اطلاع‌رسانی شفاف (استمرار ارتباط  با ذی‌نفعان)

در شرایط جنگ، قطع ارتباط با ذی‌نفعان به معنای رها کردن آنها در بحران است. این محور بر «شفافیت ‌اطلاعاتی» و «استمرار کانال‌های ارتباطی» با کارکنان، مشتریان، تأمین‌کنندگان و جامعه محلی تأکید دارد. روابط عمومی در چنین شرایطی باید از «بی صدا بودن» به «ارتباط چندجانبه» تغییر نقش دهد.

شاخص‌ها (براساس تجربه ‌محوری) :

۱- شاخص تداوم کانال‌های ارتباطی: شرکت تا چه میزان توانسته است کانال‌های اصلی ارتباطی خود (شبکه داخلی، سایت، پیام‌رسان‌ها) را در شرایط اختلال اینترنت یا قطعی احتمالی برق و دیگر دسترسی ها حفظ کند؟ (ارزیابی میزان آپ تایِم و دسترسی‌پذیری)

۲- شاخص پاسخگویی به موقع: میانگین زمان پاسخگویی به دغدغه‌های کارکنان و مشتریان در مورد وضعیت اشتغال، ایمنی، و تداوم خدمات در بحبوحه جنگ چقدر بوده است؟

۳- شاخص شفافیت در مدیریت ریسک: شرکت تا چه حد نسبت به آسیب‌پذیری‌های احتمالی زنجیره تأمین یا تغییر برنامه‌های عملیاتی خود به‌صورت شفاف اطلاع‌رسانی کرده است (نه پنهان‌کاری و نه بزرگ‌نمایی)؟

۴- شاخص مقابله با شایعات: سرعت و دقت شرکت در واکنش به شایعات پیرامون وضعیت خود یا بازار (رفع ابهامات و جلوگیری از تصمیمات اشتباه ذی‌نفعان).

محور دوم: حمایت از نیروی انسانی در خط مقدم (اقدامات رفاهی و روانی برای کارکنان)

کارکنان اولین حلقه مسئولیت اجتماعی در بحران هستند. تحت فشارهای اقتصادی، روانی و امنیتی، حمایت از معیشت و سلامت روان آنان به یک الزام تبدیل می‌شود. این محور فراتر از حقوق و دستمزد، به «حفظ کرامت انسانی» در سخت‌ترین شرایط می‌پردازد.

شاخص‌ها (براساس تجربه‌ محوری ):

۱- شاخص حفظ اشتغال و معیشت: شرکت تا چه حد توانسته از تعدیل نیرو جلوگیری کند یا برای حفظ معیشت کارکنان (پرداخت‌های حمایتی، وام‌های اضطراری) اقدام کرده است؟

۲- شاخص انعطاف‌پذیری عملیاتی: میزان ارائه خدمات مشاوره روانشناختی، انعطاف در ساعات کاری، یا دورکاری برای کارکنانی که در مناطق درگیر هستند چقدر بوده است؟

۳- شاخص پوشش درمانی و ایمنی: شرکت چه تمهیداتی برای خدمات درمانی، بیمه تکمیلی یا جابجایی ایمن کارکنان در نظر گرفته است؟

۴- شاخص همبستگی درون‌سازمانی: ایجاد صندوق‌های همیاری داوطلبانه یا کمپین‌های داخلی برای کمک به کارکنان آسیب‌دیده از جنگ.

محور سوم: ایفای نقش عام‌المنفعه و پاسخ به بحران انسانی (مشارکت در امداد و بازسازی)

در شرایط آسیب پذیری زیرساخت‌ها، شرکت‌ها به دلیل برخورداری از منابع مالی و شبکه‌های لجستیکی، می‌توانند نقش مکمل دولت را ایفا کنند. این محور، «نقش‌آفرینی عملیاتی» شرکت را به جای «بیانیه‌های صرفاً شعاری» می‌سنجد.

شاخص‌ها (براساس تجربه ‌محوری) :

۱- شاخص تغییر کاربری تولید/خدمات: شرکت تا چه حد توانسته بخشی از ظرفیت تولید یا خدمات خود را به تولید اقلام حیاتی (مواد غذایی، دارو، تجهیزات امدادی) یا ارائه خدمات رایگان به آسیب‌دیدگان اختصاص دهد؟

۲- شاخص مشارکت لجستیکی: میزان مشارکت در تأمین کالاهای اساسی، توزیع کمک‌های مردمی یا حمایت از سازمان‌های امدادرسان (هلال احمر،آتش نشانی، ستاد اجرایی ، گروه های جهادی و…).

۳- شاخص پایداری در خدمت‌رسانی: با مشکلات ناشی از شرایط جنگی، سوخت یا مواد اولیه، شرکت تا چه حد توانسته است خدمات حیاتی خود را به جامعه هدف (مشتریان یا عموم مردم) حفظ کند؟ (مفهوم «بقای سیستم» در شرایط جنگی است).

۴- شاخص حمایت از گروه‌های آسیب‌پذیر: اختصاص برنامه‌های ویژه برای حمایت از زنان سرپرست خانوار، معلولان، یا افراد ساکن در مناطق حاشیه‌ای که تحت تأثیر مستقیم جنگ هستند.

محور چهارم: مدیریت مسئولانه زنجیره تأمین و حفظ ثبات بازار (اقدامات ضدتورمی)

جنگ زنجیره‌های تأمین را دچار اختلال می‌کند. اقدام مسئولانه به معنای احتکار یا افزایش قیمت نیست، بلکه «تنوع‌سازی منابع» و «مدیریت شفاف موجودی‌ها» برای جلوگیری از شوک به بازار است.

شاخص‌ها(براساس تجربه ‌محوری) :

۱- شاخص شفافیت موجودی و قیمت‌گذاری: شرکت تا چه حد از افزایش قیمت‌های غیرمنطقی و سوداگری در زمان کمبود خودداری کرده و موجودی خود را شفاف اعلام کرده است؟

۲- شاخص تنوع‌بخشی به تأمین‌کنندگان: اقدامات شرکت برای جایگزینی تأمین‌کنندگان خارجی با داخلی یا یافتن مسیرهای جایگزین برای ورود مواد اولیه به منظور جلوگیری از توقف تولید.

۳- شاخص پیش‌خرید اقلام راهبردی: انجام خریدهای هوشمندانه و پیش‌دستانه برای تأمین مواد اولیه به منظور جلوگیری از افزایش ناگهانی هزینه‌ها و حفظ قیمت نهایی برای مصرف‌کننده.

۴- شاخص همکاری با رقبا: مشارکت در ائتلاف‌های صنفی برای مدیریت توزیع عادلانه کالاهای اساسی و جلوگیری از ایجاد بازار سیاه.

محور پنجم: بازسازی اعتماد و گفتمان امید در دوران پساجنگ (ارتباطات بازسازی‌گرا)

جنگ تنها ویرانی فیزیکی ندارد، بلکه «سرمایه اجتماعی» و «اعتماد» را تخریب می‌کند. این محور به اقدامات ارتباطاتی شرکت‌ها در بازه پس از پایان درگیری‌های نظامی می‌پردازد که بر «بازسازی برند» و «جبران عقب‌ماندگی‌ها» تمرکز دارد.

شاخص‌ها(براساس تجربه ‌محوری) :

۱- شاخص برنامه‌های جبرانی: ارائه تخفیف‌ها، بسته‌های حمایتی یا اقساط بلندمدت برای مشتریانی که در دوران جنگ آسیب دیده‌اند یا خدمات را از دست داده‌اند.

۲- شاخص بازسازی زیرساخت‌های اجتماعی: سرمایه‌گذاری شرکت در بازسازی مدارس، مراکز درمانی یا جاده‌های آسیب‌دیده در مناطقی که جنگ در آنها رخ داده است.

۳- شاخص بازتعریف هویت ویژند شرکتی : تغییر در پیام‌های برند از «بقا» به «احیای امید» و «همبستگی ملی» و بازتاب آن در کمپین‌های ارتباطی.

۴- شاخص مستندسازی و انتقال تجربه: تدوین گزارش شفاف از عملکرد دوران جنگ (نه صرفاً دفاعی، بلکه به عنوان یک سند یادگیری سازمانی) و انتشار آن برای بازسازی اعتماد عمومی.

یادآور می شود مراسم اختتامیه “جشنواره روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی” ۲۷ مرداد ماه در مرکز همایش های کتابخانه ملی برگزار خواهد شد.

علافه مندان به مشارکت در این بخش می توانند با دبیرخانه جشنواره با شماره ۹-۶۶۵۶۴۴۵۸ تماس برقرار کنند.