بعدها که نقشهٔ شوم دولت نتانیاهو و برخی مقام‌های آمریکایی گوش به فرمانش، در مورد آیندهٔ کرانهٔ باختری رود اردن علنی شد، به این نتیجه رسیدم که کوشنر با وجود نامنصفانه بودن طرحش، کاملاً هم از وجدان اخلاقی خالی نیست، چون هر چه نباشد او به خلاف نتانیاهو و متحدانش در آمریکا، سهم و حقی هر چند ناتمام برای مردم فلسطین در سرزمین مادری‌شان در نظر گرفته بود!

مشارکت مؤثر کوشنر در تهیهٔ طرح ۲۰ ماده‌ای مربوط به نوارغزه نیز این طرح را در جهت خلاف میل دار و دستهٔ نتانیاهو صورت‌بندی کرد و بیشتر با رویکرد کشورهای عرب و مسلمان هم‌سو بود تا ائتلاف افراطی حاکم بر اسرائیل.

به دلیل همین سوابق، من حضور کوشنر در مذاکرات مسقط را مفید ارزیابی می‌‌کنم. او نمایندهٔ نتانیاهو در این مذاکرات نیست بلکه نمایندهٔ سویهٔ عملگرایانه و به نسبت ملایم‌تر شخص ترامپ است.

اینکه یک نشریهٔ اماراتی مدعی تلاش کوشنر برای سازماندهی یک نیروی جایگزینِ نظام حاکم بر ایران به موازات حضور در مذاکرات شده است، به نظرم چندان جدی نمی‌آید. به هر حال کوشنر با توجه به سوابقش پایی روی زمین دارد و فعلاً معادلهٔ روی زمین، اجازهٔ چنان اقدامی را نمی‌دهد!

اینکه بعدها چه پیش آید، خدا می‌داند.