نشست کارگروه ملی پسماند به ریاست محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور و سرپرست نهاد ریاست جمهوری، و با حضور شینا انصاری، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، و جمعی از مسئولان و نمایندگان دستگاه‌های اجرایی برگزار شد.

در ابتدای جلسه، دکتر محمد جعفر قائم‌پناه با اشاره به تفاوت ماهوی میان فاضلاب شهری و کمپوست گفت: فاضلاب و کمپوست دو مقوله کاملاً متفاوت هستند. در فرآیند تولید کمپوست، حتی در صورت نبود تفکیک از مبدأ، مواد پلاستیکی از چرخه حذف می‌شوند و ترکیب نهایی آن متفاوت از پسماند خام است.

وی با تاکید بر اینکه باید مبانی علمی در تصمیم‌گیری‌ها رعایت شود، افزود: اگر استانداردی وجود دارد، همه دستگاه‌ها موظف‌اند آن را ملاک عمل قرار دهند. اگر کسی به استاندارد فعلی نقدی دارد، باید با استناد علمی و شواهد پژوهشی و نه بر اساس حدس و گمان دلایل خود را ارائه کنند.

قائم‌پناه ادامه داد: زمان جذب فلزات سنگین در خاک و تأثیر آن بر محصولات کشاورزی فرآیندی طولانی است و نمی‌توان بدون پشتوانه علمی درباره آثار سمی آن قضاوت کرد. باید آزمایش‌های دقیق و مستند انجام شود و نتایج آن مبنای تصمیم‌گیری قرار گیرد.

معاون اجرایی رئیس‌جمهور در بخش دیگری از سخنان خود اظهار کرد: استانداردهای ملی باید مبنای کار همه دستگاه‌ها باشد. در صورت وجود نظر علمی جدید، آن هم باید به‌صورت مستند و رسمی به اداره استاندارد کشور ارائه و بررسی شود.

دکتر قائم‌پناه در ادامه با اشاره به بررسی وضعیت بوی نامطبوع در مسیر اتوبان قم ـ تهران گفت: طبق گزارش‌های سازمان بازرسی، مجتمع دام‌گستر بیشترین نقش را در ایجاد بوی نامطبوع این منطقه دارد. بر همین اساس، با تدبیر سازمان بازرسی و تدوین برنامه مشترک بین وزارتخانه‌های نیرو، جهاد کشاورزی و شهرداری‌ها، هر کدام از این سه دستگاه در جلسه آینده کارگروه ملی پسماند، گزارش اجرایی خود را ارائه کنند تا با اجرای کامل طرح، بوی نامطبوع این مسیر در کوتاه‌ترین زمان ممکن برطرف شود.ین موضوع از اهمیت ملی برخوردار است و باید با جدیت پیگیری شود تا مسافران و هم‌وطنانی که از مسیر قم ـ تهران تردد می‌کنند، با این معضل مواجه نباشند.

معاون اجرایی رئیس‌جمهور همچنین بر لزوم تدوین یک چارچوب ملی برای مدیریت پسماند متناسب با اقلیم هر منطقه کشور تأکید کرد و گفت: شهرداری‌ها و استانداری‌ها باید براساس شرایط بومی خود، برنامه عملیاتی زمان‌بندی‌شده‌ای برای مدیریت زباله تدوین و ارائه کنند. برای نمونه در مناطق شمالی کشور باید سهم زباله‌سوزی، بازیافت، کمپوست و دفن بهداشتی مشخص شود تا بر مبنای استاندارد جهانی عمل کنیم.