آرمان شرق-گروه سیاست:شاید بخش قابل توجهی از آنچه پزشکیان در این صد و چند روز کرد و نکرد و ارزش آنها سال‌ها بعد مشخص شود اما آنچه عیان است نتیجه‌بخش بودن سیاست وفاق او در مهم‌ترین بزنگاه چند دهه‌ی اخیر است.

آرمان شرق-گروه اقتصاد:اگر ایران بتواند از این فرصت تاریخی بهره‌برداری کند، آنچه آغاز می‌شود صرفاً افزایش صادرات نفت نخواهد بود؛ بلکه ورود به مرحله‌ای تازه از رقابت برای کسب جایگاه در نظم اقتصادی جدید جهان خواهد بود.

آرمان شرق-گروه بین الملل:تهاجم چهل روزه، یکی از ده‌ها و بلکه صدها مؤلفه و جلوه جنگ ۴۰ ساله دشمنان علیه ایران است که در اسفند آغاز شده و همچنان در چارچوب آتش‌بس شکننده ادامه داشته، فهم این جنگ ۴۰ ساله و رهایی از آن به دانش و هنر سیاستگذاری راهبردی در ساختار حکمرانی و کارگزاران ارشد ایران نیازمند است.

آرمان شرق-گروه بین الملل:پایان هر جنگی صلح است و امروز ایران و آمریکا در ابتدای راهی هستند که اگر مسیر آن هموار شود می‌تواند تا بازگشایی سفارت‌ها در تهران و واشینگتن امتداد یابد.

ارزآوری از آب! مجید موافق قدیری روزی را تصور کنید که میلیون‌ها تن پروتئین سالم و باکیفیت، مستقیم از دل آب‌ها به سفره‌های مردم برسد بدون اینکه اقیانوس‌ها خالی شوند. این رویا دور نیست؛ صنعت آبزی‌پروری به سرعت در حال تبدیل شدن به یکی از هوشمندانه‌ترین راه‌های تأمین غذا در جهان است و قلب تپنده‌اش

ما هرچند در زمینه جنگ سخت، خوب عمل کرده و پیشرفت چشمگیری داشته ایم اما در زمینه عملیات نرم، کوتاهی و کم کاری کرده ایم و لذا برای مقابله با دشمن مجبور به قطع اینترنت شده ایم، که هرچند لازم بوده اما عوارض خود را نیز داشته است.

آرمان شرق-گروه اقتصاد:در شرایط اقتصاد پساجنگ، مدیریت این پدیده نیازمند ترکیبی از ثبات در بازار ارز و اصلاحات عمیق در سیاست‌های پولی و مالی است. تنها در چنین چارچوبی می‌توان انتظار داشت که نقش مسلط دلار در ذهنیت اقتصادی به تدریج کاهش یابد

آرمان شرق-گروه بین الملل:گرچه ارزیابی دقیق هزینه-فایده انتخاب‌هایی چون بسته نگه‌داشتن یا باز کردن تنگه هرمز، توسعه نزاع به تنگه باب‌المندب یا امتناع از آن، و تعیین تکلیف اورانیوم با غنای بالا در حال حاضر ناممکن است اما می‌توان تصور کرد که چه شکلی از مواجهه ایران با این موضوعات می‌تواند پیامدهای جدی‌تری در سیاست داخلی آمریکا داشته باشد

آرمان شرق-گروه اقتصاد:معماری صحیح حمایت از اقتصاد پساجنگ بر این دو ستون استوار است. ستون نخست، بازسازی زنجیره پرداخت‌های تولیدی از طریق ابزارهای اعتباری غیرپولی که از خلق نقدینگی تورمی جلوگیری می‌کنند. ستون دوم، حمایت مستقیم از نیروی کار به عنوان ارزشمندترین دارایی اقتصاد، که اشتغال را حفظ کرده و از تزریق بی‌رویه نقدینگی به حساب شرکت‌ها جلوگیری می‌کند

معیارهای کلاسیک سنجش قدرت – مبتنی بر تولید ناخالص داخلی، بودجه نظامی و شمار پایگاه‌های فرامرزی – برای روایت نظم پیچیده ژئوپلیتیک کنونی ناکارآمد شده‌اند.