• امروز : سه شنبه - ۱۴ تیر - ۱۴۰۱
  • برابر با : Tuesday - 5 July - 2022
0
علی صوفی در گفت و گو با آرمان شرق؛

محافظه کاری بزرگترین آفت اصلاحات شده است/ در صورت عدم تحقق وعده‌ها، مردم با صندوق‌ها قهر خواهند کرد/ ضعف در اطلاع‌رسانی و پاسخ گویی مردم را دلسرد و معترض می‌کند

  • کد خبر : 12040
  • ۲۷ فروردین ۱۳۹۷ - ۱۳:۵۰
محافظه کاری بزرگترین آفت اصلاحات شده است/ در صورت عدم تحقق وعده‌ها، مردم با صندوق‌ها قهر خواهند کرد/ ضعف در اطلاع‌رسانی و پاسخ گویی مردم را دلسرد و معترض می‌کند

افول سرمایه اجتماعی پایگاه مردمی اصلاح طلبان، بیم تکرار حوادثی نظیر انتخابات دوم شوراها و یا بدتر از آن، تکرار وقایعی نظیر آنچه در دی ماه اتفاق افتاد را می دهد. در حالی که مردم با تمام وجود و با اقتدار کامل، لیست های منتخب امید در شوراهای شهر، مجلس شورای اسلامی و حتی مجلس خبرگان را پیروز انتخابات کردند، که شوربختانه آفت محافظه کاری و عدم پاسخگویی به جان تمامی نهادهای انتخابی افتاده است.

آرمان‌شرق_ مجتبی اسکندری: افول سرمایه اجتماعی اصلاح طلبان، بیم تکرار حوادثی نظیر انتخابات دوم شوراها و یا بدتر از آن و شاید در وجوهی دیگر تکرار وقایعی نظیر آنچه در دی ماه اتفاق افتاد را می دهد. در حالی که مردم با تمام وجود و با اقتدار کامل، لیست های منتخب امید در شوراهای شهر، مجلس شورای اسلامی و حتی مجلس خبرگان را پیروز انتخابات کردندُ عملکردها بدور از آن چیزی بوده که انتظار می رفت در همین راستا، آرمان شرق، به سراغ مهندس «علی صوفی» وزیر تعاون در دولت اصلاحات رفته است و با وی در این رابطه گفت و گویی ترتیب داده است که مشروح آن را در ادامه مشاهده خواهید کرد:

چند وقتیست که سرمایه اجتماعی اصلاح طلبان، به علت محافظه کاری منتخبین مردم در مجلس و شوراها و بخش هایی از دولت، به شدت تضعیف شده است. چه باید کرد که حیثیت سیاسی رهبر اصلاحات، بیش از این تضعیف نشود و منتخبین نسبت به هزینه کردن از سرمایه اجتماعی اصلاحات پاسخ گو باشند؟

نهادهای انتخابی، اعم از مجلس، شورا و ریاست جمهوری برای استمرار این اعتماد عمومی نسبت به اصلاح طلبان، باید نقش مثبت در این زمینه ایفا کنند. مجلس یا ریاست جمهوری و شوراها، نهادهای حقوقی هستند که با انتخابات عمومی معنای بیرونی پیدا می کنند. مردم با این انتخاب ها انتظار داشتند که مشکلاتشان مرتفع شود. افرادی هم که انتخاب می شوند؛ عموما به مردم وعده هایی دادند که نظر مردم را جلب کند و به گونه ایست که حتی کسانی را که تمایلی به رای دادن ندارند را نیز پای صندوق رای می کشاند. تحقق این امید در گروی عمل به این وعده هاست. البته یک وجه دیگری نیز وجود دارد و ان اصلاح طلبان هستند که مردم را به انتخابات دعوت کردند و گفتند به اینهایی رای بدهید که ما می گوییم. در این حالت یک وجه ۳ بعدی شکل می گیرد که دارای اضلاع سه گانه مردم، اصلاح طلبان و منتخبین است. تداوم این اعتماد نیازمند حفظ هر ۳ ضلع است. نقشی که منتخبین دارند، تلاش در راستای تحقق وعده هاست و اگر نمی توانند وعده ها را محقق کنند توقع عمومی اینست که بیایند و به مردم بگویند. اگر مردم این تلاش را از منتخبین خود ندیدند و منتخبین به مردم پشت پا زدند، نخست جریان اصلاح طلبی است که آسیب خواهد دید و مردم می گویند این افراد را با چه مشخصه هایی به ما معرفی کردید؟ مردم انتظار دارند که اصلاح طلبان در کنار مردم مطالبه گری کنند و سعی کنند منتخبین را نقد کنند و آنها را وادار به پاسخگویی کنند. مردم متوجه می شوند که این عملکرد این افراد است و نه اصلاح طلبان. اصلاح طلبی اعتبارش را از رهبری این جریان دارد و مردم هم به ایشان اعتماد دارند و همه باید تلاش کنند که این امید در مردم زنده بماند و این امید به یاس و سرخوردگی بدل نشود.

این سرمایه اجتماعی، به گونه ای عمل کرده بود که در دو انتخابات پیاپی در تهران، سی بر صفر و ۲۱ بر صفر، پیروزی عاید اصلاح طلبان شود. نمود بارزش را می توان در فاصله ۴۰۰ هزار رای نفر آخر لیست امید در شورای شهر، با آرای رئیسی در تهران مقایسه کرد. آیا می شود این سرمایه را با توجه به وضع موجود حفظ کرد؟ محافظه کاری موجود در میان اصلاح طلبان، آیا می تواند بیمه ای برای تداوم فعالیت اصلاح طلبان باشد؟

طبیعتا نه! بزرگترین آفت برای هر جریان سیاسی، عدول منتخبین آن از مسئولیتی است که بر عهده گرفته اند. محافظه کاری و فردگرایی به شدت بنیان های اصلاح طلبی را تهدید می کند و باعث بسط ناامیدی و افزایش بی اعتمادی مردم نسبت به اصلاح پذیری وضع موجود خواهد بود. مسئولیتی که منتخبین در قبال مرد، جریان اصلاحات و رهبر اصلاحات دارند، باید انها را از محافظه کاری دور کند. این محافظه کاری منتخبین خیانت است و باعث ناامیدی مردم می شود. این باعث می شود که مردم امیدشان را نسبت به صندوق رای از دست بدهند. هرکدام از ما باید به نوبه خودمان تلاش کنیم از فرصت ها و امکاناتی که در اختیارمان قرار می گیرد باید هشدارهای لازم را بدهیم و به مسئولین منتخب هشدارهای لازم را بدهیم و راه دیگری نیز نداریم. کشور ما حزبی نیست که با ابزارهای حزبی تنبیهات لازم را اعمال کند. وقتی که به شکل کلی، یک جریان عمومی بدون تشکیلات حزبی پای کار می آید، کار مشکل می شود.

آیا ضعف اطلاع رسانی دولت نیز باعث تشدید ناامیدی ها و بروز اعتراضات می شود؟

صد البته! دولت مدت مدیدی است که نیاز به جراحی در ساختارهای اطلاع رسانی خود دارد و نیازمند بسط ارتباط دوسویه با مردم و نخبگان جامعه است. لکن وضع موجود نمی تواند نماگر مناسبی از افزایش اعتماد عمومی در قبال دولت و سایر نهادهای انتخابی باشد. این وضعیت می تواند خود را در تظاهرات گوناگون در سارسر کشور و یا صف های طولانی خرید ارز خود را نشان دهد. دولت و سایر منتخبین که با استفاده از سرمایه اجتماعی اصلاح طلبی، وارد گود شده اند، باید عنصر پاسخ گویی و اطلاع رسانی صادقانه را در خود تقویت کنند و به وعده هایی که به مردم داده اند عمل کنند. در غیر این صورت وضعیت مطلوبی را در پیش نخواهیم داشت.

لینک کوتاه : https://armanshargh.ir/?p=12040

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.