آرمان شرق –شایان مظاهری:ماه عسل روحانی و اصلاح طلبان رو به پایان است؟ این سئوالی است که بسیاری این روزها از خود می پرسند، روحانی که با حمایت تمام عیار اصلاح طلبان بر کرسی ریاست جمهوری تکیه زد و در مرحله دوم انتخابات پا فراتر گذاشته و بر شعارهای اصلاح طلبانه اصرار ورزیده و خود را در قامت یک رئیس جمهوری تحول خواه نشان داد، پس از انتخابات و در هنگام گزینش کابینه و نیز میدان داری چهره هایی که با اصلاح طلبان سر سازگاری نداشتند، نشان داد که راهنمای چپ را زده اما تمایل دارد به راست بپیچد. اصلاح طلبان هم کم کم لب به انتقاد گشودند و معترض این رویکردها شدند، با بروز بحران اقتصادی و عدم کارایی مطلوب دولت دوازدهم در رفع و رجوع معضلات و افزایش نارضایتی عمومی از دولت روحانی، اصلاح طلبان نیز بی پرواتر لب به انتقاد از ندانم کاری ها گشودند و در ماجرای سئوال از رئیس جمهوری نیز مشخص شد که این طیف هم قرار نیست در هر برهه و با هر عملکردی در برابر ضعف های مشهود دولت سکوت پیشه کنند. حال سئوال اینجاست که اصلاح طلبان در برابر دولت چگونه می بایست عمل کنند؟ آیا حمایت بی چون و چرا پاسخگوست؟ آیا با توجه به گره خوردن سرنوشت کشور با نظام و در مرحله بعد با دولت با توجه به فشارهای شدید بیرونی باید بی محابا به نقد دولت پرداخت؟ آیا راهی در میانه این دو بهترین است؟ آیا حمایت مشروط پاسخگوست؟ آیا معنای اعتراضات اخیر اصلاح طلبان عبور از روحانی است؟ آیا اصلاح طلبان می توانند امیدوار به تغییر رویکرد دولت باشند؟ آیا روحانی تمایل دارد که به خاستگاه انتخاباتی خود رجوع کند؟ اصلاح طلبان باید چگونه عمل کنند که هم دولت در مسیر رتق و فتق بهینه امور حرکت کند و هم جایگاه آنان در میان افکار عمومی با توجه به عملکردهای دولت مخدوش نشود؟ آیا اساسا دستیابی به این ایده آل ها ممکن و میسر است و از این دولت انتظار فرجی خواهد بود و آیا اصلاح طلبان می توانند بازهم امیدوار به برانگیزی اجتماعی و انتخاباتی باشند و جامعه را در بزنگاه های حساس مدیریت کنند؟ این نکات را با دو نماینده مجلس از اردوگاه اصلاحات مطرح ساختیم که در ادامه می خوانید.

 

عبور از روحانی در این برهه زمانی!

در دوره دوم ریاست جمهوری محمد خاتمی و با افزایش مطالبات عمومی و عدم همسویی دولت با انتظارات حداکثری، پروژه عبور از خاتمی در میان نخبگان و رسانه ها طرحشد، پروژه ای که در پیامد خود یاس و نامیدی و قهر با صندوق های انتخاباتی را رقم زد و در بازه زمانی بلند مدت مشخص شد که چه اشتباه راهبردی رخ داده و نتیجه آن میدان داری لایه های تند جریان محافظه کار و از دست روی دستاوردهای دولت اصلاحات شد که تاکنون نیز تاثیر و تبعات آن هویداست. حالا اما باز به نوعی پروژه عبور از روحانی زمزمه می شود البته با این تفاوت که این بار انتظارات حداکثری نیست و مردم واقع گرا هستند اما ضعف در عملکردها و ناکارآمدی ها منجر به طرح این گزاره شده و البته سئوال بزرگ آنست که آیا انتقاد از دولت و بازخواست آن به معنای عبور از روحانی است یا یک اقدام منطقی و درست و معقولانه از سوی اردوگاه اصلاحات؟ آیا اساسا رای منفی مجلس به روحانی به معنای رای منفی اصلاح طلبان به روحانی و نقدهای پسینی آن به معنای عبور از روحانی است؟

قاسم میرزایی نکو با بیان اینکه فراکسیون امید رای منفی به روحانی نداد به آرمان شرق می گوید :«من بعید می دانم که معنای رای عبور از روحانی باشد،چرا که اینطور نبود که آره یا نه بگویم .به نظر من بدنه مجلس آن روز این عکس العمل را نشان داد. »این نماینده مجلس با اشاره به اینکه من ندیدم فراکسیون امید انتقاد خاصی از رئیس جمهوری داشته باشد، اظهار داشت :«فراکسیون امید موضع رسمی نگرفته و اطلاعیه ای هم نداده ، بچه های اصلاح طلب موضع گرفتند.الان در بچه های اصلاح طلب مثل بچه های بیرون از مخالف آقای روحانی داریم که می گویند خیلی بد عمل کرده تا موافق روحانی که شرایط را درک می کنند .» میرزایی نیکو بابیان اینکه این یک طیف است و اینطور نیست که همه با هم مخالفت کنند و با همه با هم موافقت، ادامه داد:« اگر حزب بود؛ چرا. شاید اگر موضع حزب کارگزاران و یا اتحاد ملت را بگیرید این چنین باشد اما فراکسیون اینگونه نیست.اگر حزبی نگاه کنیم در بین اصلاح طلبان یک طیف می گویند که ما خودمان را به روحانی گره نزنیم و عده ای هم می گویند چه بخواهیم یا نخواهیم، شما به روحانی کمک کرده اید و به اینجا رسانده اید و حالا باید کمک کنید تا این عقبه ای که برای ایشان پیش آمده رفع شود.»

محمد رضا تابش هم با اشاره به اینکه من علیرغم انتقاداتی که به دولت داشتم موافق رای منفی به سوالات نبودم به آرمان شرق گفت :«نقد سازنده را دوست دارم ،منتهی از آن طرف کم لطفی است .یعنی ما انتظار داشتیم که ارتباطات ارگانیک و موثر بین دولت و اصلاح طلبان بر قرار باشد که این ارتباطات متاسفانه برقرار نیست.نه تنها بین اصلاح طلبان بلکه بین جناح ها و گروه ها و احزاب این خلا و ضعف وجود دارد که تجلی آن هم در همین استیضاح ها ورای گیری ها و نتیجه گیری های منفی می بینیم .وی گفت:در هر صورت اصلاح طلبان از این دولت حمایت کردند و حمایت میکنند ولی نقد و انتقاد هم دارند ،باید محملی برای این نقد ها و انتقادات دیده شود و از آن طرف هم مکانیزمی باشد برای رفع مشکلات و تنگناها بر مبنای پیشنهادات و نقد هایی که فراتر از اصلاح طلبان حتی همه گروه ها بیایند و نقد سازنده خود را بیان کنند.»

 

دور شدن روحانی از اصلاح طلبان

نکته مهم دیگری که در پازل دولت و اصلاح طلبان مطرح است، این نکته است که این دولت روحانی بود که راهنمای چپ زد و پس از عبور از گردنه انتخاباتیبه راست پیچید و اگر اکنون اصلاح طلبان لب به انتقاد گشوده اند، شاید بخشی از آن با این رویکرد باشد که روحانی به راه بازگشته و با استفاده از مهره های کارآمد و شایسته اصلاح طلبان در دولت و خارج از آن برای رتق و فتق امور اهرم های مطلوب داشته و از چنبره مشاوران خاص و ناکارآمد خود رها شود. در این میان نظر دو نماینده مجلس در خصوص روابط اصلاح طلبان و روحانی هم جالب است.

تابش در مورد ارتباط دولت با اصلاح طلبان معتقد است:« دولت باید روش تعاملی داشته باشد و  دولت نباید خود را از مشورت با گروه ها ،جناح ها و احزاب مختلف بداند.علی الخصوص اصلاح طلبان که برای پیروزی این دولت سنگ تمام گذاشتند .»

میرزایی نکو هم  با اشاره به اینکه اگر دولت از اصلاح طلبان فاصله بگیرد و این فاصله را ادامه دهد ضرر خواهد کرد، اضافه کرد:همانطور که آقای خاتمی رئیس دولت اصلاحات صحبت کردند واقعا در هجمه های برونی مثل بی بی سی و وی او ای وغیره اینها اصلاحات را نشانه رفته اند و اگردر داخل هم یک رویکرد منفی نسبت به اصلاحات وجود داشته باشد عملا باید منتظر اتفاقات بدی در کشور باشیم.»این نماینده مجلس به روحانی پیشنها کرد که بهتر است رویکرد خود را تغییر دهد و کمیته ای را بگذارد و با احزاب تعامل داشته باشد» وی همچنین گفت: «من شنیده ام که قبل از اینکه به مجلس بیاید و به سوالات پاسخ دهد یک جلساتی را گذاشته بودند و به یک جمع بندی هایی هم رسیده بودند، ولی ظاهرا جور دیگری برخورد شد و روحانی چیز دیگری گفت.وی در نهایت توصیه کرد که بهتراست اصلاح طلبان به روحانی کمک کنند تا از این وضعیت کنونی خارج شود.»

 

رویکرد اصلاح طلبان و انتقاد سازنده

البته سئوال مهم در این میان آنست که اصلاح طلبان با همه این فراز و نشیب های یکسال گذشته در دولت دوازدهم باید چگونه عمل کنند و چه سیاستی را در اقبال دولت روحانی که با حمایت آنان بر مصدر امور قرار گرفت داشته باشند.

عضو فراکسیون امید در مورد حمایت تمام عیار  اصلاح طلبان از روحانی نیز معتقد است که کسی که به کسی چک سفید نداده که اینکار را بکنند و باید همانطور که به دلیل اینکه فکر می کردند با روی کار آمدن جناح رقیب شاید اوضاع سخت تر می شود، دفاع کردند تا روحانی روی کار بماند حالا هم دفاع کنند . میرزایی نکو با اشاره به اینکه عملکرد روحانی یک طرف و شرایط کشور و تحریم ها از طرف دیگر دست به دست هم دادند تا یک سری مسائل جدیدی به وجود بیاید بیان داشت: «سرمایه گذاری و بودجه ریزی خوبی در کشور انجام شده بود و تقسیم بندی های استانی سهمیه هایشان خوب شده بود که این اتفاقات افتاد .میرزایی نکو گفت :«ولی الان دیگر شرایط خیلی تغییر کرده و برای این شرایط نمی توانیم یک نسخه بپیچیم و بگوییم اقتصاد اینجور وآنجور است.ضمن اینکه من خودم فکر می کنم باید بچه های اطلاح طلب با هم جمع شوند وهم از طیف دولت و هم از طیف مجلس یک نشستی با هم داشته باشند و نقشه راه مشخصی را ترسیم کنند.»

تابش هم نقد و انتقادداتی که از دولت می شود را از سر دلسوزی دانست و اضافه کرد:«وقتی موجودیت ایران را هدف قرار داده اند همه احزاب و جناح ها ،اصول گرایان ،اصلاح طلبان همه احساس خطر می کنند .چون تعلق خاطر نبست به کشور و دین و آیین خود دارند.این نماینده مجلس تکرار کرد در این شرایط نقد ها کاملا از سر دلسوزی و تعصب است و خدای ناکرده عقده گشایی و حسادت و رقابت مطرح نیست.» وی در خاتمه گفت این نقد های منصفانه از طرف اصلاح طلبان و سایر جناح ها باعث می شود که کشور بهتر اداره شود و توصیه من این است که دولت این محمل و بستر را فراهم کند و پذیرای این نقد های سازنده برای حفظ منافع ملی باشد. تابش در بخش پایانی اظهارات خود نیز تاکید کرد که امریکا از اهرم های اقتصادی برای ایجاد نارضایتی در ایران استفاده می کند ،در این جنگ اقتصادی وحدت و اتحاد همه ارکان حاکمیت برای پاسخگویی به مردم و جلب رضایت آنها مهم است که نتیجه اش حفظ ایران می شود .ایجاد این وحدت هم بر عهده دولت است و امیدوارم این اتفاق بیافتد.

در نهایت…

حال البته باید منتظر ماند و دید که در بزنگاه های حساس پیش رو آیا دولت می تواند از گردنه های سخت به سلامت گذر کند و اصلاح طلبان برای عبور سلامت دولت و در واقع کلیت نظام و کشور از این بحران ها چگونه می توانند ضمن رویکردهای مردم محورانه دولت را یاریگر باشند.