آرمان شرق-جواد مرشدی:از ابتدای انقلاب و خصوصا بعد از جنگ رسم بر این شد تا هر از گاهی طیف های مختلف خارج از روند قانونی برای اعمال باور های خود به فشار های سیاسی ،اجتماعی متوسل شوند ،رسمی غیر معقول و نانوشته اما در دست اجرا .این روز ها هم که بحث پیوستن ایران به گروه اقدام مالی مشترک مطرح شده این فشار ها بیشتر شده و کار به جایی کشید که زمانی که در مجلس این دستور کار به رای گذاشته شد، عده ای در تجمعی برای همان اعمال نظر خود شعار سر دهند ،بدون مجوز و بدون دخالت پلیس و بگیر و ببند .جالب تر اینکه چند هفته پیش بود که یکی از وکلای دادگستری در جلوی همین مجلس به صورت انفرادی اعتراضی را عنوان کرد و او را به تلاش علیه امنیت ملی متهم کردند.گویی قانون برای همه یکسان نیست .صرف نظر از هزینه های سیاسی اجتماعی و بین المللی این دست اقدامات باید دید این مخالفان تا کجا ساز ناکوک خواهند زد و نظام برای کاهش این دست اعتراضات خارج از قاعده متعارف و قانون چه تصمیماتی را باید اتخاذ کند.آرمان شرق در گفت و گویی با فاضل موسوی فعال سیاسی اصلاح طلب و نماینده سابق مجلس به این موضوع پرداخته که در پی می آید.

چرا در کشور ما برخی طیف ها خارج از روند های قانونی برای اعمال نظر خودشان متوسل به فشارهای سیاسی ،اجتماعی و اقتصادی می شوند ،ایراد کجاست و چرا اینها از قانون تمکین نمی کنند ؟

این قضیه ریشه ای است ،هر نظامی در فرایند توسعه یافتگی باید سعی کند که مردم را از جهت سیاسی، اجتماعی و فرهنگی توسعه یافته کند .باید مردم را هم در این حوزه ها آموزش دهند ولی آنچه که اینجا جایش خالی است؛ یک سری افراد معمولی یا افراد دلسوز هستند که در این جور مواقع زیادی دلسوز می شوند! .وقتی میبینیم آقای لاریجانی حتی چیزی شبیه به استفساریه از رهبری را هم در جلسه مجلس می خوانند و باز هم عده ای توجه نمی کنند؛ نشان می دهد که جایی اشتباه و یک خلا بزرگی وجود دارد. این خلاء بزرگ فقط مزید احزاب فراگیر قدرتمند است که مردم را آموزش دهند که چه کسی چه کاری را باید انجام دهد یا ندهد. متاسفانه چون این خلاء وجود دارد از این خلاء آنهایی که در مواقع مختلف و چنین مسائلی، جایگاهشان و داشته شان در نقطه ای به خطر می افتد نگران می شوند البته نه برای ملت . چون جای احزاب خالی است آنهایی که فکر می کنند دلسوز تر و فهمیده تر از دیگران هستند، می آیند یک سری از این کار ها را می کنند . در زمان مجلس هشتم یک زمانی به آقای لاریجانی گفتم این کار هایی که می آیند بیرون مجلس انجام می دهند (که بیشتر هم عوامل دولت نهم و دهم بودند) یک روزی می آیند و می گویند این مجلس باید به توپ بسته شود ،ایشان گفت نه بابا آقای موسوی .یک ماه و نیم دیگر نکشید که همین شعار مجلس باید به توپ بسته بشود در پشت مجلس گفته می شد .متاسفانه سیستم قضایی ما آن موقعی که باید حساس باشد نیست ،مگر می شود آقای شعله سعدی که نظرش را گفته می گیرند؛ می برند و می گویند شما اقدام علیه امنیت ملی انجام داده اید و اینها می ایند و در مورد موضوعی که رهبری نظرش را گفته و مجلس هم مستقل دارد کار خود را انجام می دهد هم داخل مجلس یک کاری انجام می دهند و هم بیرون مجلس . آنها حاشیه سازی می کنند؛ فشار وارد می کنند تا یک سری کارهایی که به نفع نظام و مردم است انجام نشود ،ما جزیره که نیستیم  یک کشور آزاد هستیم و یک کشور آزاد باید رابطه های منطقی با دنیا وقوانین بین الملل داشته باشیم .نمی شود هر کسی هر کاری دلش خواست بکند ،نظر بدهند؛ ولی نظر جنجالی نه .برای یک دستمال قیصریه را نباید آتش زد.شعار می دهند عزا عزاست امروز ،عزای چیست؟الان ۷۰ تا ۸۰ درصد مردم مشکل اقتصادی دارند باید این را بخواهیم نه اینکه بگویند چرا عضو بین الملل فلان کنوانسیون شدید.آیا این عزاست .عزای کسانی است که دارند به هزار حیله امکانات مملکت را می برند. عزا این است نه شفا سازی که من بتوانم درآمد داشته باشم و مشخص شود که این پولی که به حساب من آمده از کجاست.این کنوانسیون این را می گوید و می خواهد منشا قانونی هر پولی که به حساب هر کسی می آید؛ باید روشن بشود.یک سری افراد منافع شان در خطر است و برای همین این افراد را می فرستند وسط و می گویند بروید که اسلام به خطر افتاده است!

در همه جای دنیا سیاستمداران جناح های مختلف نظرات خود را بیان می کنند و این چنین اهرم هایی استفاده نمی کنند و اگر کاری هم بکنند مصونیتی ندارند . عده ای هم هستند مقل همان آقای شعله سعدی که شما هم اشاره داشتید حرکتی نمادین انجام می دهند و با وی برخورد می شود، ولی در مقابل با تجمع کنندگانی نظیر امروز هیچ برخوردی صورت نمی گیرد.چرااینگونه است ؟

همانطور که گفته شد این بر می گردد به قوه قضاییه .هر قاضی و هر قاضی القضاتی سوگند خورده است ،از رئیس قوه قضاییه تا دادستان کل کشور و قضات دیوان عالی و قضات دیگر همه سوگند خورده اند مُر قانون را بدون هیچ گونه کسری اجرا کنند .مگر می شود با معلمی که هزار مشکل دارد برخورد بکنند و بعد اینها هرچه از دهانشان درمی اید به این و ان بگویند و آزاد باشند و بعد هم که خیلی بد شود بگویند اینها خودسر هستند .خودسر چیست ،مگر ما چیزی بنام خودسر در مملکت داریم.چطور با همه تهدیدات امنیتی دشمنان به خوبی مقابله می کنیم و دشمنان را در خراج از مرزها هدف می گیریم اما نمی شود جلوی چند خودسر را گرفت .من اصلا موافق چنین حرفی نیستنم.این بنده خداها آدم های دلسوزی هستند و یک نفر می رود و به ده نفر می گوید چه نشسته اید که اسلام به خطر افتاده و این حرف ها .وقتی قوه قضاییه ما در برابر کسی که تار مویش بیرون می آید انقدر احساس تکلیف می کند مگر می شود که شما بیایید به ساحت نمایندگی و مجلس توهین کنید . من امروز خجالت کشیدم ،یکی از نمایندگان کنوانسیون را پاره کرد و ریخت بر صورت رئیس مجلس ،رئیس مجلس یک نفر است و نماد قوه مقننه است و به نماد قوه مقننه توهین شد.حتی رای اشکار را نپذیرفتند و گفتند رای مخفی .از چه ناراحت هستند  ،باید دید . برخی از این اقایان کار ایی شان به اندازه ابتدایی ترین آدم در مجلس نیست ولی وقتی دغدغه شان را اظهار می کند انگار عالم امکان بر روی انگشت اینها می چرخد .این مصونیت انها بر می گردد به اینکه معمولا بعضی از آن چیز هایی که افراد خاص یا نهاد های خاص با جایگاه های خاص می خواهند اینها آن امر را اطاعت می کند نه امر نظام و قانون و مردم و ایرانی را . چون امر خاص را اطاعت می کنند؛ مصونیت دارند .رهبری  فرموده اند من نظری ندارم و قانون هر چه هست شما انجام دهید.ولی اینها خاص تر از آن حد هستند، متاسفانه این رفتارهای ناشایستی که انجام می شود چه تضمینی وجود دارد که یک سری افراطی از آن بیرون نیاید،این برای کشور خطر است.یعنی چی،قانون می گوید اینطور،رهبری می گوید اینطوری،نماینده ها آزاد هستند و هرکس حرفش را می زند و انتخاب می کند و رای می دهد.مگر غیر از این است.نظرشان را بدهند ولی حق اهانت ندارند.

هزینه های سیاسی،اجتماعی و بین المللی این اقدامات چیست و به نظر شما چگونه می توان اینها را کاهش داد،اساسا اینها تا کجا این ساز مخالف را خواهند زد؟

به نظر من اگر سیستم بداند به کجا می خواهد برود اینها هیچ تاثیری بر آینده نظام نخواهند داشت،الان جدیدا نماینده آمریکا در دیوان لاهه که داشت پاسخ می داد گفت خود این آقایان می گویند مشکل ما از سو مدیریت است و ربطی به آمریکا ندارد و خیلی از مشکلات از خود ماست.من می خواهم بگویم در کلان قضیه تاثیری ندارند،در داخل فقط اعصاب مردم را خرد می کنند،در داخل فقط زندگی مردم را تحت الشعاع قرار می دهند اما وقتی خارجی ها و یا به اصطلاح دشمن می خواهد بل بگیرد می گوید ببینید ما می خواهیم کمک کنیم و اینها خود همه چیز را به هم می ریزند.شفافیت یعنی اینکه هر کسی هر مالی دارد باید منشا آن مشخص شود پس دلیلی نداری یک عده بیایند بگویند وای اسلام در خطر افتاد و از این حرف ها.حضرت امیر می گوید اگر من به حکومت برسم اگر حقوق مردم مهریه زن های شما باشد پس خواهم گرفت،اگر معتقد به اسلام هستیم این شفافیت است.اگر تابع قانون هستیم قانون اساسی می گوید باید مشخص شود و شفافیت داشته باشیم.من نمی دانم برخی فکر می کنند که همه چیز را باید بر اساس آنطور که آنها می فهمند انجام داد،چنین چیزی اصلا ممکن نیست.ما هزینه می دهیم اما نه آنقدر؛ دراین  میان فقط اعصاب ملت دارد خرد می شود.مردم می گویند عاقبت این نزاع چه می شود،همین الان یک نظر سنجی کنند؛ ببینند چند درصد مردم موافق این حرف هایی که این آقایان زده اند هستند.نمی شود که بیایند و میدان داری کنند و بگویند هر چه که ما می گوییم.در این مملکت ۸۰ میلیون آدم وجود دارد و همه سهم دارند.در نهایت می خواهم بگویم یک فرصتی پیش آمده ( البته در تاریخ همیشه یک چنین چیزهایی بوده) که باید با دنیا ارتباط منطقی داشته باشیم. در دنیا دو کشور این را نپذیرفتند یکی کره شمالی و دیگری ما.اصلا قد و قواره و فرهنگ و تمدن ما را کره شمالی دارد؟! تازه خود کره شمالی هم آمده و همه جور دارد همکاری می کند با دنیا،چرا ما نباید بپذیریم. مگر ما کار پنهانی داریم انجام می دهیم.بعضی ها چون منابع شان در خطر است از یک سری انسان های خوش نیت و دلسوز سو استفاده می کنند.وگرنه خیلی از کسانی که تجمع کردند آدم های دلسوزی هستند.

به نظر شما دستاوردهای امروز مجلس مزیتی برای قانون مداری است و می تواند نقطه آغازی باشد برای عدم پذیرش موارد غیر قانونی و این فشار هایی که اعمال می شود؟

به باور من اصل این قضیه ای که در مجلس پیش آمد، مردم را یک مقدار به مسائل امیدوار تر کرد،امید خودش می تواند زمینه ثبات و جامعیت زندگی قانون مدار را نشان دهد،هر کار درستی می تواند نویدی برای بهبود وضعیت سیاسی اجتماعی فرهنگی و قانون مداری در جامعه و بین مدیران باشد. این می تواند کمک کند به اینکه مثل جریان برجام که بالاخره خیلی ها دلشان نمی خواست موفق شود این هم می تواند کمک کند به شفاف سازی و امیدوار شدن مردم به آینده.تاثیر مثبت در جامعه داشته و تاثیراتش آرام آرام خود را نشان خواهد داد.در صحنه بین المللی هم برای ما یک مورد قابل ملاحظه ای بود،باعث خوشحالی دوستان ما در جهان شد.