آرمان شرقرضا رئیسی: حضور رئیس جمهوری در بهارستان و پاسخ های او به سئوالات نمایندگان، بازتاب های مختلفی در فضای سیاسی و رسانه ای داشت، واکنش هایی که هنوز نیز ادامه دار است و امروز در آخرین نمونه رئیس دفتر رئیس جمهوری که این روزها به نظر می رسد فراتر از یک رئیس دفتر به مرد همه کاره دولت تبدیل شده نیز اشاراتی به این اظهارات داشت. واکنشی که همزمان با یک خبر پردازی رسانه ای، انجام گرفته و بیش از هر چیز حکایت از آن دارد که دولت مردان به خوبی از بازتاب های منفی این اظهارات در افکار عمومی آگاه بوده و به نوعی درصدد برآمده اند که به رفع و رجوع آن بپردازند اما همانگونه که انتظار می رفت این واکنش ها نه تنها شبهات را مرتفع نکرده و افکار عمومی را قانع نمی کند که مصداق این مثل قدیمی است که سرکنگبین صفرا فزوده است!

به گزارش آرمان شرق، همزمان با اظهارات امروز محمود واعظی که در آن تاکید کرده که «هدف‌گذاری رئیس‌جمهور این نبود که این گروه یا آن گروه را راضی کند که رای بدهند، هدف این بود که مردم بشنوند و بدانند در این شرایط دولت هم برای موضوعاتی که مطرح شده کار کرده و برای آینده برنامه دارد. هدف مردم بودند. در این شرایط خاص نمی‌خواستیم روز سه‌شنبه مجلس، روزی شود که دشمنان در خارج بهره‌برداری کنند. لذا رئیس‌جمهور به هدف خود رسید.» یک خبر دیگر نیز در رسانه ها انعکاس یافت که چند منبع موثق از توصیه رهبر انقلاب به رئیس جمهوری در شب قبل از سئوال خبر داده اند که بنا بر توصیه‌های رهبری، حسن روحانی از تصمیم خود مبنی بر بازگو کردن مگوها بازمی‌گردد. و البته نیز گفته شده:« رهبری با توجه به وجود نگرانی‌ها در جامعه و کشور به حسن روحانی توصیه می‌کنند جلسه را به‌گونه‌ای مدیریت کند تا دشمن نتواند از فضای موجود بهره‌برداری کرده و آرامش جامعه مخدوش شده به هم بخورد.»

کنار گذاری این خبر و نیز اظهارات رئیس دفتر روحانی نشان دهنده دو نکته است، اینکه همراهان رئیس جمهوری به خوبی واقف به واکنش منفی افکار عمومی نسبت به اظهارات روحانی بوده و می خواهند به هر طریق ممکن از شدت نارضایتی و ناخشنودی عمومی نسبت به این سخنان بکاهند، این تیم همراه می خواهند چنین القا کنند که روحانی حرف های زیادی برای گفتن داشته و اگر نگفته خواسته است که به توصیه رهبری عمل کند و نظام را از مخاطرات مصون دارد و از خود هزینه کند تا مبادا به کشور و نظام گزند وارد آید و ….

در اینجا البته یک پیش فرض غلط و فرافکنانه اصل قرار گرفته که شایسته تامل و البته تعجب است و در واقع باید گفت که دفتر روحانی آدرس اشتباهی می دهد و از راهی غلط درصدد رفع و رجوع اشتباه رئیس جمهوری در مواجهه با سئوال نمایندگان است.

در واقع باید پرسید که چه کسی گفته که حقیقت گویی و انتشار حقایق از علل و عوامل پدیدآورنده شرایط بغرنج فعلی به معنای التهاب آفرینی و مخدوش کردن منافع ملی و کشور و نظام است؟ مگر صاحبان این کشور مردم نیستند و چه اولویت و چه اهمیتی بالاتر از اشراف و آگاهی آنان نسبت به شرایط موجود؟ اگر مردم حقایق را بدانند امکان سوء استفاده از هر طیف و جریانی گرفته شده و با همراهی و اقناع افکار عمومی راهکار مبارزه با بحران ها و چالش ها فراهم آمده و با پشتوانه مردمی هیچ فرد و قدرتی نمی تواند خدشه ای به این کشور و نظام وارد آورد به خصوص و بازهم موکدا باید گفت به خصوص که به اعتقاد اغلب کارشناسان بخش عمده ای از  شرایط فعلی برآمده از بار روانی در مردم و احساس ناامنی اقتصادی آنان است که آگاهی بخشی به مثابه آب بر این آتش بوده و اتفاقا در سخنان روحانی نیز این نکته «بار روانی» بسیار مورد تاکید قرار گرفته بود.

مضاف بر اینکه بازهم به اعتقاد قاطبه کارشناسان بخش عمده ای از مشکلات ریشه های داخلی داشته و ارتباطی با فشارهای بیرونی ندارد که ما نگران خدعه و سوء استفاده دشمنان باشیم.

اگر هم دست هایی در داخل سبب ساز این وضعیت هستند، مگر نه آنست که رئیس جمهوری به عنوان نماینده ملت باید در برابر آنان ایستاده و موجبات قطع ید آنان را فراهم آورد و چه کسی از مردم و خانه ملت برای بیان حقایق امین تر  و بهتر است و پرده پوشی ادعایی چه کمکی به کشور و نظام خواهد کرد؟

آیا این توجیهات برای پرده پوشی ادعایی، چیزی جز فراکنی و رفع مسئولیت از خود و انحراف افکار عمومی به گزاره های موهوم و هزینه کردن از جایگاه بزرگان برای عبور موقت از چالش ها و مصداق بارز خرج نابخردانه نیست؟ اگر دستگاهی و نهادی و صاحبان قدرتی موجب پدید آمدن این وضعیت هستند، این سکوت رئیس جمهوری است که موجب وهن نظام، خیانت به مردم و عدم عمل به وظایف بدیهی است و نه چیز دیگر .

اساسا فرض کنید که روحانی در آن جلسه سخنانی بی سابقه را مطرح می کرد که زمینه ساز سوء استفاده رسانه های بیگانه و جنگ روانی دشمنان را فراهم می کرد، مگر دشمنی آنان امری مختص به امروز و دیروز است، مگر آنان اکنون دست از دشمنی برداشته اند؟نقطه غایی ثمردهی دشمنی آنان این است که افکار عمومی را بر علیه نظام و کشور بسیج کنند، حال با این گزاره بدیهی سئوال آنست که حقیقت گویی مردم را ترغیب به همراهی می کند یا پرده پوشی که زمینه مانورهای روانی و تبلیغات سوء را دو چندان می سازد؟

و اما نکته جالب دیگر در سخنان روحانی در مجلس و اظهارات رئیس دفتر ایشان آنست که آقای روحانی از یک تاکتیک قدیمی تندروها و محافظه کاران وطنی برای اغراض سیاسی داخلی بهره گرفته اند، آنان آمریکا را لولوی سرخرمنی کرده اند که مبادا دشمنان سوء استفاده کرده و چون آنان در کمین ما هستند، نباید گزکی به دست آنان بدهیم. پس سکوت و محافظه کاری توجیه پذیر و منطقی و امری قرین به صلاح است!

این بزرگ بینی و ضعف در برابر دشمنی است که دشمنی او مشهود بوده و امری تازه و مختص به زمان فعلی نیست، دشمنی که با همه هیمنه و قدرت هیچ گاه نخواهد توانست با اتحاد و همدلی داخلی و رتق و فتق بهینه امور و در پی آمد آن رضایتمندی عمومی از حاکمیت و دولت، خدشه ای بر کشور وارد آورده و ما را زمین گیر کند  و بازی نابخردانه با کارت آمریکا در عرصه داخلی اشتباهی تکراری است که این بار آقای روحانی و دولت اعتدالی که شعار تعامل سازنده با جهان می داد، مرتکب آن شده اند و باید گفت اتفاقا این دشمنان به هنگامی موفق و کامروا خواهند شد که میان مردم و نظام فاصله افتد و ضعف های داخلی گریبان گیر مردم و زندگی آنان شده و مسئولان محترم به جای اشراف و اطلاع نسبت به ضعف ها و کاستی ها و ارائه راهکارهای منطقی و ملموس برای رفع و رجوع آنها با کلی گویی و شعار دهی و فرافکنی ساده انگارانه به این مسائل نگریسته و نسخه های غلط نوشته و به افکار عمومی آدرس اشتباهی دهند.