آرمان شرق-جواد مرشدی:روحانی به مجلس رفت و به سوالات نمایندگان پاسخ داد.از ۵ سئوال، روحانی فقط توانست برای یک پاسخ رای موافق نمایندگان را جلب کند.آن هم در مورد تحریم ها.رئیس جمهور در یک ساعت فرصتی که داشت بیشتر از وفاق مجلس و دولت گفت و آمار هایی را ارائه داد که در مصاحبه ها و تلویزیون بارها گفته بود.صحبت هایی که نه دلچسب نمایندگان موافق دولت بود و نه انتظارات حامیان را بر آورده می کرد.روحانی می توانست با تشریح برخی مشکلات و  پشت پرده ها و در نظر نگرفتن برخی ملاحظات، موج التهاب این سوال ها را کاهش و نظر ۲۴ میلیون حامی خود را جلب کند  اما نکرد .او که خود همواره بخشی از این نظام بوده و ناخود آگاه به مانند رئیس جمهور قبلی بر مسند قدرت قرار نگرفته این تهدید را به فرصت تبدیل نکرد.شیخ دیپلمات بازی باخت باخت را بر برد ترجیح داد .داد هوادارانش هم در آمد اما او کار خود را کرد.از سوی دیگر و قطع به یقین پیامک های تهدید آمیز برای نمایندگان را هم پایانی نیست و شب گذشته بد و بیراه ها وتوهین ها ی پیامکی ادامه داشته ،آن هم از طرف برخی سپرده گذاران موسسات مالی .موسساتی که اگر چه در دولت قبل از روحانی تاسیس شدند اما جبران مافات آنها بر عهده او گذاشته شد.آرمان شرق در گفت و گویی با طیبه سیاوشی نماینده اصلاح طلب مجلس دهم به نقد سخنرانی رئیس جمهور پرداخته که در پی می آید.

چه نقد و ایرادی بر سخنان آقای روحانی در دفاع از خود و کابینه وارد است؟

ایشان از موضوع توضیح برای مردم ورود پیدا کردند و مباحث شان به این شکل بیشتر مطرح شد ،حالا هم مباحثی که بطور کلی در مورد برجام و بازار ارز گفتند و هم مباحثی را که در مورد قاچاق گفتند و مواردی که از سوال های پنج گانه اشاره شد، خیلی کلی گفتند .یعنی مفاد صحبت ایشان همان مفادی بود که در تلوزیون و یا مصاحبه ها گفته شده بود مجددا به نمایندگان گفته شد .بحث این است که ایشان در موضوع صحبت کردند و حاشیه هم نرفتند ولی یک موضوع بسیار مهم این است که صحبت های شان خیلی صریح و روشن نبود و چیزی بیشتر از مباحثی که در مصاحبه ها ی شان بود مطرح نشد.

یعنی کلی گویی بود ؟

به هر حال ، این صحبت ها هم نمایندگان را قانع نکرد .می شود گفت ایشان مایل نبودند که بیشتر از این توضیحی دهند و ظاهرا نمی خواستند مسائل را صریح تر ازا ین باز کنند ،ولی در عین حال یک راه حل دیگری هم بود و آن اینکه حالا که نمی خواهند موارد را به صورت صریح بگویند قابل فهم است ولی اینکه تعامل کمتر سازنده ای را بین مجلس و دولت دیدیم .علیرغم اینکه ایشان در صحبت های شان خیلی روی وحدت تاکید کردند که واقعا مورد تایید هم هست ولی بحث این است که این مورد باید یک حالت عملیاتی پیدا کند و مجلس و دولت باید به یک رابطه سازنده ای برسند .ارتباطات بیشتر و گسترده تری باید باشد که منجر به آن سیاست گذاری هایی شود که ما آنجا کمبود داریم .اینکه ما نیاز داریم در زمان تحریم یک پلن و نقشه ای برای زمان تحریم داشته باشیم و ببینیم در عرصه سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی چه می خواهیم کنیم ولی متاسفانه ما فاقد این بودیم و به همین دلیل کشور با یک مشکلات عظیمی الان مواجه شده که ما اسم آن را بحران می گذاریم وآقای رئیس جمهور می گفتند نباید اسم آن را بحران گذاشت.در هر حال من فکر می کنم این عدم تفاهم شکل گرفته بیشتر به جهت عدم ارتباط سالم و سازنده بوده است.

از آقای روحانی بیشتر از این انتظار می رفت ،یعنی کسی که با ۲۴ میلیون رای رئیس جمهور شد می بایست این تهدید را به فرصت تبدیل می کرد و ایشان نتوانست اینکار را کند .در این مورد چه نظری دارید؟

شاید نخواست بکند ،من اینطوری می گویم ،من می گویم آقای روحانی همیشه یک بخش بسیار مهمی از این نظام بودند .ایشان مثل آقای احمدی نژاد نبودند که یک باره بیاید و به ریاست جمهوری برسد ،ایشان همیشه از اول انقلاب یک بخش بزرگی از این نظام بودند .به همین دلیل من فکر می کنم علیرغم اینکه همه ما مایل بودیم که صریح تر صحبت کنند، مصالح نظام را رعایت کردند .به نظر من یک نکته خیلی مهمی که  وجود دارد این است که اگر ارتباط سازنده تری وجود داشت، طبیعتا نمایندگان بیشتری قانع می شدند.

می توانیم این جلسه سوال از رئیس جمهور را باخت باخت برای روحانی بدانیم ،چرا که ایشان علاوه بر اینکه نمایندگان را قانع نکرد انتظارات حامیان خود را نیز نتوانست بر آورده کند .به نظر شما چگونه و با چه عملکرد و واکنشی روحانی می توانست این بازی باخت را به برد برد تبدیل کند؟

اینکه بازی باخت باخت بود را قبول دارم ،اینکه هم حامیان ایشان باختند و هم دولت ایشان به نوعی این فرصت را از دست دادند.به هر حال  برای خود من نتیجه غیر مترقبه بود ،یعنی من فکر می کردم که پاسخ  یک یا دو سوال قانع کننده نخواهد بود، ولی وقتی دیدم چهار سوال است برای خودم هم غیر منتظره بود .اگر خودمان را جای ایشان بگذاریم در بعضی زمینه ها واقعا نباید در مورد بسیاری از مسائلی که در نظام مطرح است صحبت کرد .یعنی نباید که نه؛ نمی توانست صحبت کند .نمی دانم دوستان دیگر چه برداشتی می کنند، ولی من می گویم ایشان بخشی از این نظام بوده و نمی توانسته چیز دیگری را بگوید.

نزدیک یک ماه است که سوال از رئیس جمهور فضای سیاسی کشور را صرف نظر از هزینه های سیاسی و اجتماعی که داشته به خود مشغول کرده ،به نظر شما آورده این اتفاقی که امروز در مجلس افتاد برای مردم چیست؟

به زعم خیلی ها بحث این بود که نخواهد آمد و این اتفاق نخواهد افتاد ولی دیدیم که این گشایش در نظام وجود دارد ،این فضا که به هر حال بر آمده از آن نظام دموکراسی در صندوق های رای است وجود دارد که رئیس جمهور به مجلس بیاید و پاسخگو باشد ،حالا قانع کننده بوده یا نبوده مسئله دیگری است،ولی در هر حال به مجلس بیایند و پاسخ دهند خود امر مثبتی است.یک سری از سوال ها ریشه ۲۰ یا ۳۰ ساله دارد .من نمی دانم چطور می تواند برای مردم قانع کننده باشد ،در حاشیه می گویم یک سری از پیامک ها دیشب مودبانه و یک سری به صورت بد و بیراه برای ما آمده و با توهین خواسته اند که فردا اینکار را بکنید ،مثلا ما مال پدیده شاندیز هستیم و یا مثلا فلان موسسه اعتباری هستیم .ببینید هزینه ای که الان نظام برای این موسسات اعتباری کرده و اینها بر عهده آقای روحانی نبوده بلکه بر عهده ایشان گذاشته شده .خیلی از موارد اینچنین است .قبلا گفتم باید یک سری سیاست گذاری برای زمان می داشتند ولی این هزینه هایی که الان از جیب من و شما برای کسانی که در موسسه های اعتباری در دوره های قبل ورود پیدا کردند، پرداخت شده .دولت روحانی دارد برای اینها هزینه می پردازد ،هم هزینه اقتصادی و هم سیاسی، مباحثی است که خیلی عمیق تر از دوره آقای روحانی است و فقط به ایشان محدود نمی شود .به همین دلیل ما نمی توانیم فقط ایشان را قضاوت کنیم ،خیلی از دستگاه ها در این وضعیت دخیل بودند وایشان اینها را نگفتند .