آرمان شرقاشکان شریعتی:در روزهای اخیر بحث طرح سوال مجلس از رئیس جمهور مهم ترین اقدام مجلس در قبال تحولات اخیر ایران بوده است . امری که برخی آن را یک اقدام تبلیغاتی و نمادین و برخی آن را اقدام جدی مجلس در قبال دولت می دانند. از سویی دیگر این اقدام مجلس می تواند فرصت بسیار خوبی برای دولت باشد تا خلا اطلاع رسانی خود را جبران کند و از این هجمه سنگین علیه خود بتواند به خوبی استفاده کرده و صدای خود را به همه برساند و فضایی مناسب برای ادامه فعالیت خود ایجاد کند. هر چند مقوله استیضاح بعید است که مطرح شود اما باید دید مچلس چه مقدار در اقدام خود جدی است و تا چه میزان دولت را برای اقدامات بیشتر و تغییر تحت فشار قرار می دهد. در راستای بررسی این مسئله آرمان شرق گفت و گویی با آذر منصوری ٬فعال سیاسی اصلاح‌طلب و عضو شورای مرکزی حزب اتحاد داشته است که در ادامه می خوانید.

 

آیا صرف طرح سوال از رئیس جمهور می تواند راهگشای خروج از وضعیت فعلی باشد ؟

 

به نظر می رسد نمایندگان مجلس از فرصت و جایگاه مجلس که نهاد قانون گذاری کشور است، بیشترین فشار را با این اقدام به دولت وارد می کنند . این کاملا صحیح است که مجلس باید پیگیر مسائل و مشکلات کشور باشد و به دنبال ریشه های این مشکلات باشد و با توجه به اختیاراتی که دارد از رئیس جمهور بخواهد پاسخگوی این مشکلات باشد و به سوالات جواب دهد. اگر نگاه واقع بینانه به این مشکلات و ریشه های آن نباشد، طبیعتا نوک حملات و هجمه ها به سمت رئیس جمهوری خواهد بود. نقدهایی به دولت وجود دارد و شکی نیست که دولت باید اقدامات جدی تری انجام دهد تا اوضاع بهتر شود و مشکلات پیش روی کشور حل شود. واقعیت این است که مشکل کشور فقدان انسجام در مدیریت است. دولت به تنهایی متولی مدیریت کشور نیست . نهادهای دیگری نیز در اداره کشور سهم دارند اما نسبت به بودجه ای که دریافت می کنند پاسخگوی عملکرد خودشان در قبال مردم نیستند. مجلس باید علاوه بر مشکلات دولت به تمامی مشکلات سایر عرصه ها نیز بپردازد. سوال پرسیدن از دولت به تنهایی نمی تواند راهگشای خروج از وضعیت فعلی باشد. نمایندگان مجلس از تریبون مجلس باید برای طرح حقایق و اطلاع رسانی به مردم نیز به نحوی باید استفاده کنند.

 

متاسفانه شاهد هستیم که دولت در عرصه اطلاع رسانی به خوبی عمل نکرده است ٬آیا این طرح سوال از مجلس می تواند تبدیل به فرصتی برای دولت شود ؟

 

اگر با این رویکرد باشد که هم نمایندگان بتوانند از این تریبون و از این فرصت استفاده کنند و هم رئیس جمهور از این فرصت استفاده کند تا با مردم حرف بزند و ریشه های مشکلات فعلی را با مردم خیلی صریح تر در میان بگذارد و به نوعی همدلی برای حل مشکلات کشور به وجود بیاید. قاعدتا این می تواند نتیجه بخش باشد و این طرح سوال را تبدیل به فرصتی هم برای دولت و هم برای کل کشور کند. تبدیل این امر به فرصت می تواند خطرات پیش روی کشور را کاهش دهد. این طرح سوال اگر صرفا نمادین و برای فشار به دولت باشد هیچ مشکلی را حل نخواهد کرد. طبیعتا انتظار می رود تا آقای روحانی در این روزهای سخت بیشتر با مردم حرف بزند. نیاز است تا دولت با مردم همدلی بیشتری داشته باشد . این طرح سوال با دقت می تواند تبدیل شود به فرصتی که مردم بیشتر با دولت همراه شوند و براحتی از سد مشکلات عبور کرد. اگر چنین امکانی برای دولت و مجلس فراهم شود قطعا مغتنم است. باید دقت شود که رویکرد نمایندگان از این اقدام چیست.

 

پرسش از رئیس جمهور چه تبعات و چه آثار مثبت و منفی می تواند داشته باشد ؟

 

اگر منتهی به تغییر سیاست ها و رویکردها شود ٬صرف نظر از این بخشی که بر عهده دولت است و میزان اثرگذاری دولت ٬این می تواند مثمر ثمر باشد اما اگر این طرح سوال فشارها را بر دولت بیشتر کند و دولت را در جایگاه ضعیف تری قرار دهد ٬قاعدتا این نمی تواند راه حلی برای عبور از مشکلات کشور باشد و قطعا تبعات منفی در پی خواهد داشت . این مسئله ای است که هم دولت و هم مجلس باید به آن توجه کند. دولت به پشتوانه نیاز دارد تا رویکردها و سیاست گذاری ها را اصلاح کند . با این رویکرد می توان تبعات مثبت از این طرح سوال به دست آورد ولی با توجه به میزان نارضایتی هایی که امروز در جامعه ما وجود دارد اگر این طرح سوال خروجی نداشته باشد آنگاه هزینه های سنگین تری بر جامعه تحمیل خواهد شد.

 

مجلس چه اهرم های دیگری برای پاسخگو کردن دولت دارد و آیا این طرح سوال به گونه ای یک اقدام تبلیغاتی و نمادین است یا خیر ؟

 

طبیعتا وقتی از رئیس جمهوری سوال می شود یعنی انتقادات به عملکرد دولت زیاد است و با تعامل و گفت و گو مشکلات مرتفع نشده است . قاعدتا طبق قانون و اختیاراتی که به مجلس داده شده است اهرم هایی همچون نظارت و جواب خواستن از دولت را نیز در اختیار گذاشته تا عملکرد دولت را کنترل کند. باز هم تاکید می کنم رویکرد مجلس بسیار در این عرصه مهم است. مهم این است اهرم های مجلس وسیله ای باشد تا برخی اقدامات اصلاحی صورت گیرد . اینکه آیا این اقدام تبلیغاتی است یا نه بستگی به عزم مجلس دارد و اینکه چه هدفی را دنبال می کند که پیش بینی آن سخت است. اگر نمایندگان به دنبال اصلاح امور باشند و هدف سیاسی نداشته باشند می توان امیدوار بود که این اقدام نمادین و تبلیغاتی نیست.