آرمان شرقعلیرضا پورحسین:خبرهایی مبنی بر اینکه روسیه توافقاتی در پشت پرده با رژیم صهیونیستی داشته است به گوش می رسد. نماینده ویژه ولادیمیر پوتین در اظهاراتی گفته است که توافق شده تا نیروهای ایران از فاصله ۸۵ مایلی مرز اسرائیل در بلندی های جولان بدور باشند. اقدامی که برخی آن را دور زدن ایران توسط روسیه می دانند و برخی آن را توافق و اقدامی استراتژیک می شمرند که در توافقی نانوشته تنش ها را در منطقه کاهش می دهد و منافع ایران را نیز تهدید نمی کند. این امر سوالاتی را در ذهن همگان ایجاد کرده است که آیا می توان در عرصه های دیگر با وجود این پیشامدها به روسیه اعتماد کرد یا خیر و آیا این توافقات پشت پرده خللی در عملکرد جبهه مقاومت که برای آن هزینه های فراوان مادی و معنوی داده ایم، ایجاد می کند یا خیر . به همین سبب و در راستای بررسی این مسئله آرمان شرق گفت و گویی با حسن بهشتی پور ٬پژوهشگر ارشد و تحلیلگر مسائل بین الملل داشته است که در ادامه می خوانید.

 

توافقات رژیم صهیونیستی با روسیه آیا معادلات قدرت را در سوریه به ضرر ایران به هم خواهد زد ؟

 

نماینده ویژه پوتین در آن جلسه ای که داشت صحبت های بسیار مهمی نیز انجام داده است و گفته ما نمی توانیم ایران را مجبور به انجام کاری بکنیم و در همان جلسه تاکید کرده است که ایران نقش مهمی در سوریه دارد. البته در ادامه صحبت هایش گفته است که نمی توانیم به رژیم صهیونیستی هم بگوییم در قبال خواسته هایش کوتاه بیاید. به گونه ای روس ها موضع گیری کرده اند که جایگاه ایران در سوریه متضرر نشود و این بسیار مهم است. البته باید یک مسئله ای روشن شود که اسد در مصاحبه ای گفته است که ایران نقش مستشاری در سوریه دارد و نیروهایش تا ۸۵ کیلومتری قنیطره می توانند حضور داشته باشند . مسئولین ایرانی باید این خبر را تایید کنند اما باید توجه داشت که حضور ایران با هماهنگی دولت سوریه است. نماینده ویژه پوتین هم حرف هایش مهم نیست و در حضور و یا عدم حضور ایران نقشی نخواهد داشت. باز هم تاکید می کنم که نماینده روسیه در همانجا تاکید کرده است که ایران نقش مهمی در ثبات و امنیت سوریه داشته است و ما نیز باید به این صحبت ها توجه کنیم و فقط قسمتی از صحبت هایش را جدا نکنیم و قضاوت کنیم. روس ها البته همانجا گفته اند ما نمی توانیم مانع حمله رژیم صهیونیستی به مواضع ایران در سوریه شویم. روسیه به نوعی سعی کرده است هر دو طرف را راضی نگه دارد. آنچه که مهم است ما با توافق دولت سوریه آنجا هستیم و اگر گفته شده ما از یک جایی جلوتر نرویم آن هم با هماهنگی با دولت سوریه بوده است و نه توافق طرفین دیگر موضوع. روسیه در این زمینه نقشی ندارد.

 

آیا همین عدم پیشروی و یا عقب نشینی از قنیطره بین ایران و حزب الله فاصله نمی اندازد و حلقه اتصال مقاومت را قطع نمی کند ؟

 

رابطه ایران و حزب الله هیچگاه از آن سرزمین هایی که عقب نشینی کرده ٬نبوده است. ارتباط ایران و حزب الله از مسیرهای دیگری غیر از سوریه میسر است . بنابراین این اتفاق تاثیری منفی بر جبهه مقاومت نمی گذارد. به نحوی این توسعه طلبی رژیم صهیونیستی را نشان می دهد که البته در این عرصه ناموفق بوده است. حتی اگر عقب نشینی صورت گرفته شده باشد باز هم خدشه ای به روابط ایران و حزب الله وارد نمی شود.

 

مذاکرات رژیم صهیونیستی و روسیه را یک حرکت استراتژیک از سوی روسیه باید بدانیم یا باز هم آن ها ایران را دور زده اند ؟

 

این مذاکرات اصلا دور زدن نیست. این می تواند یک تاکتیک باشد که روسیه در پیش گرفته است تا تنش ها در منطقه کاهش یابد. من این را یک همکاری تاکتیکی می بینم . این حرکت به هیچ وجه دور زدن نیست. فاصله گرفتن از قنیطره چیزی بوده است که میان ایران و دولت سوریه اتفاق افتاده است. دور زدنی در کار نیست. روسیه در این میان یک نقش واسطه گری داشته است تا بحران جدیدی در سوریه ایجاد نشود. تمام این مذاکرات و صحبت ها در راستای این بوده است که تنش ها کاهش یابد. اگر در بعضی جاها عقب نشینی صورت گیرد این یک تاکتیک است . اگر روسیه با مواضع هر دو طرف موافق می شود برای این است که تنش ها بالا نگیرد.

 

ایران چه اقداماتی باید انجام دهد تا منافعش در سوریه به خطر نیفتد ؟

 

ما در گام اول باید منافع را صحیح تعریف کنیم. اگر منافع ایران در سوریه کامل و صحیح دیده شود دیگر این مبحث پیش نمی آید که چگونه می توانیم سود ببریم. این یک اشتباه محاسباتی است. ما با یک نگاه جامع باید امنیت ملی و منافع پیرامون آن را در نظر بگیریم و اقداماتی را در دستور کار قرار دهیم که همسو با امنیت ملی ما باشد. ما با این نگاه به جای اینکه در داخل و اطراف کشور خودمان با رژیم اشغالگر قدس رو به رو شویم به نزدیکی مرزهای آن ها رفته ایم و تنش ها فاصله زیادی با مرزهای ما دارد این بزرگترین منفعت برای کشور ما است که خط مقدم مقابله با این رژیم را به نزدیکی مرزهای فلسطین اشغالی برده ایم و کشور خودمان امن است. چند کیلومتر هم که با هماهنگی دولت سوریه عقب امده ایم نیز به این منفعت ملی ما ضرری وارد نمی کند. اینکه فکر کنیم در انجا هزینه کرده ایم و حالا باید منفعت اقتصادی کسب کنیم یک نگاه سوداگرانه است و صحیح نیست. اگر همچین نگاهی داشته باشیم می شویم مثل قدرت های زورگو که سال های سال با این سیاست در سراسر جهان حضور دارند. ما نگاهمان باید اینگونه باشد که با دولت مشروعی که رای آورده است در حال همکاری هستیم و علیه یک رژیم غاصب در فاصله ای دور از کشورمان در حال مبارزه هستیم.

 

به طور کلی آیا در این اوضاع نابسامان اقتصادی و در عرصه بین الملل می توانیم به روسیه اعتماد کنیم ؟

 

به هیچ وجه نباید ما این کار را انجام دهیم. ما در قبال روسیه و نه چین و نه اتحادیه اروپا و نه آمریکا نباید این کار را انجام دهیم. ما باید به ملت و مردم خودمان تکیه کنیم و با کمک آن ها مشکلات کشور را حل کنیم و به کمک مردم رو به جلو حرکت کنیم. البته در عرصه بین الملل نیاز است اقداماتی انجام دهیم تا تنش ها کمتر شود. ما نمی توانیم روسیه را یک شریک و یا یک همکار استراتژیک بدانیم. ما باید این سیاست را در پیش بگیریم که دشمنان و سایر کشورها را علیع خودمان متحد نکنیم. راه چار ما اتکا به مردم و ایجاد وحدت در درون کشور است. به غیر از مردم خودمان هیچکس به فکر این مملکت نیست. کشورهای دیگر اول منافع خود را در نظر می گیرند.